Nowela

 1 Janko|     popłakiwał cicho z zimna, a czasem i z głodu, gdy matula nie
 2 Janko|      zagram! nie bój się!~Jakoż czasem sprawiała mu warząchwią
 3 Janko|      Ludzie tańcowali obertasa, czasem jaki parobek pokrzykiwał: "
 4 Janko|         skrzypce lokaj i grywał czasem na nich szarą godziną, aby
 5 Janko|  podobać pannie służącej. Janko czasem podczołgiwał się między
 6 Janko|      Ale te skrzypce w jasności czasem zdawały się przybliżać,
 7   1  |    zapadał w głąb, jakby tonął; czasem niknął z oczu, czasem wzniesiony
 8   1  |    tonął; czasem niknął z oczu, czasem wzniesiony na grzbiecie
 9   1  |      słowo "Lipińce! Lipińce!", czasem też poświstywał jakby lipinieckie
10   1  |      tylko toń i toń bez końca, czasem zieloną, czasem błękitną,
11   1  |      bez końca, czasem zieloną, czasem błękitną, zlewającą się
12   1  |   uderzając o bulwark kamienny. Czasem rozległa się piosnka pijanego
13   1  |        połowie, ale często nie; czasem trafiało się znaleźć i co
14   1  |        się wstydam!" Gdy jej to czasem przypominały płomienie,
15   1  |      łez miała, tyle wypłakała. Czasem jej się też zdało, że spływają
16   1  |        zapomniało. Ale tęsknota czasem bierze, co? Wiliam tam musi
17   1  | potrząsał białą głową, mruczał, czasem się gniewał, mówił to po
18   1  |      zajęcy i piesków ziemnych. Czasem rogata głowa jelenia mignęła
19   1  |        że ziarnko prawdy trudno czasem z retorycznych plew wyłuskać.
20   1  |        tym arkansaskim lesie, a czasem i pieśni rozlegające się
21   1  |        chałupy, na środku zaś z czasem kościół i szkoła. Ale do
22   1  |     mniej się boją, podchodziły czasem dość blisko do wozów, skutkiem
23   1  |  mieszkał, wiedziano dobrze, że czasem gdy wziąwszy karabin wyszedł
24   1  |        Przynosił tylko skóry, a czasem i skalpy indyjskie, dopóki
25   1  |       zwierzęcia lub człowieka, czasem ręka wysunęła się z wody
26   1  |         gdzie łódź ze światłem. Czasem gwałtowniejsza fala cofnęła
27   1  | gwałtowniejsza fala cofnęła go, czasem uniosła w górę, oddychał
28   1  |         się do niej i obdarzali czasem jałmużną. Ona dziękowała
29 Latar|      zaś musi odbywać tę podróż czasem i kilka raizy dziennie.
30 Latar|       lubił jednak o tym mówić; czasem tylko, gdy go pytano, czyja
31 Latar|   potężniej i głośniej, podobna czasem do huku armat, to do szumu
32 Latar|          Majtkowie twierdzą, że czasem, gdy morze bardzo jest rozhukane,
33 Latar|       się pod nadmiarem blasku; czasem statki, korzystając z wiatrów,
34 Latar|      stada papug wzbijające się czasem jak tęczowa chmura nad lasem.
35 Latar|       biło jeszcze dla kraju... Czasem także, gdy łódź, przywożąca
36 Sach |    przygarnęła sierotę, który z czasem stał się pierwszym jej akrobatą.
37 Legen|          lewiatan fale porze! A czasem pytali załogę "Purpury":~-
38 Zpami|         się po prostu ściskało. Czasem prosiłem dla niego o wyrozumienie
39 Zpami|        Tak jest!~- Nie umiałeś?~Czasem odpowiedział:~- Nie umiałem -
40 Zpami|         i gorączkowego zarazem. Czasem też szedł w kąt, ściskał
41 Zpami|   zasępiało się coraz bardziej. Czasem trafiło się coś takiego,
42 Zpami|         Ksiądz z Zalesia, który czasem pisywał do niego, człowiek
43 Zpami|      trwało. Szybki jego oddech czasem ustawał zupełnie. Nie było