Nowela

 1 Janko|   bardziej. Czary, wyraźne czary! Tymczasem wiatr powiał; zaszumiały
 2 Janko|  ostrożnie posunał się naprzód, a tymczasem słowik cichuteńko pogwizdywał: "
 3 Janko|     pogwizdywać, łopuchy szemrać. Tymczasem Janek czołgał się cicho
 4 Janko|       szła po prawdzie ciernistą. Tymczasem wychudłe piersi poruszały
 5   1  |         przyjacielem i opiekunem.~Tymczasem morze wygładzało się coraz
 6   1  |           i westchnęła tęsknie, a tymczasem żagle były już upięte, natomiast
 7   1  |        dalej i dalej od Lipiniec.~Tymczasem za Marysią płynęły inne
 8   1  |        majtkowie zaczęli śpiewać, tymczasem promienny krąg stawał się
 9   1  |         oczy jakby do pacierza...~Tymczasem ściemniło się. Podróżni
10   1  |    przestraszonym głosem Marysia.~Tymczasem zaszumiało coś koło statku,
11   1  | przestraszony własnyrn dźwiękiem. Tymczasem szkło lampy znowu upadło
12   1  |           będzie już dziedziczką? Tymczasem od kwarantanny przyleciał
13   1  |          czekając na komisarza, a tymczasem otoczył ich gwar nieznanego,
14   1  |        poczną? Po prostu - zginą.~Tymczasem wiatr przejmował im odzież,
15   1  |        się dowie, że mam gajdoki.~Tymczasem Marysia od czasu jego wyjścia
16   1  |          teraz siedząc na słomie. Tymczasem ruszył ktoś drzwiami od
17   1  |  odpowiedzi poszła dalej urażona.~Tymczasem Wawrzon zdążał do domu z
18   1  |       których zdumieli się oboje.~Tymczasem siwy jegomość zbliżył się
19   1  |       Lipiniec wrócić im pozwoli.~Tymczasem miasta i farmy wiejskie
20   1  |         tego było jeszcze daleko; tymczasem zaś stały wozy, na których
21   1  |        bydła; owce poczęły ginąć. Tymczasem jedna rzecz stawała się
22   1  |          a on ją poratuje zawsze.~Tymczasem dla osady każdy dzień większą
23   1  |          Przecie on coś wymyśli."~Tymczasem zachodziło słońce. Wysoko
24   1  |       płomienie tylko od polanki. Tymczasem w dali zabłysła druga czerwona
25   1  |       daleko, w Lipińcach.~Pożoga tymczasem hucząc odchodziła dalej
26   1  |          Myślała, że tak skończy.~Tymczasem nowy dopust miał spaść na
27   1  |           po pustej płaszczyźnie. Tymczasem dniało coraz więcej. Orlik
28   1  |           począł znowu wiosłować. Tymczasem Wawrzon czuł się gorzej
29   1  |           dopłynąłby z pewnością. Tymczasem mimo nadludzkich usiłowań
30   1  |        potem zniknął w topieli...~Tymczasem Marysia sama na tratwie,
31   1  |        miała wytrwałość chłopską. Tymczasem siły ją opuszczały. Czuła,
32 Latar|         Spodziewać się nie śmiał. Tymczasem niespodzianie w ciągu dwunastu
33 Latar|        śmiał odpowiedzieć: tak. A tymczasem rzeczywistość przemawiała
34 Latar|      słyszał mowy rodzinnej, a tu tymczasem ta mowa przyszła sama do
35 Latar|      zupełnie, więc czytał dalej:~Tymczasem przenoś duszę moją utęsknioną ~
36 Sach |      cicha: czy ją kocha jeszcze? Tymczasem koń galopuje i oddycha jak
37 Sach |          ciszy nikt nie przerywa. Tymczasem sachem zbliża się do drugiego
38 Legen|  odpowiadała większość marynarzy.~Tymczasem, pewnego razu, wybuchła
39 Zpami|    dostawał coraz gorsze stopnie. Tymczasem Boże Narodzenie zbliżało
40 Zpami|           w przykrym milczeniu, a tymczasem ściemniło się prawie zupełnie.
41 Zpami|          za nisko. A Michaś leżał tymczasem na łóżku, ubrany już w nowy