Nowela

 1 Janko|         zapłociach, to on spać nie mógł, tylko słuchał i Bóg go
 2 Janko|          Co by on za to dał, gdyby mógł mieć takie skrzypki grające
 3 Janko|            Jak Bóg dał!"~Gdy tylko mógł słyszeć skrzypki, czy to
 4 Janko|         tak mocno, że Janek ledwie mógł patrzeć na nie. W onym blasku
 5   1  |        przerażały ich. Nikt go nie mógł zrozumieć ani on nikogo.
 6   1  |         znalazł, znikąd grosza nie mógł zarobić ani wyprosić. Włosy
 7   1  |            do brzegu, więc ich nie mógł dostać. Chłopaki rzucali
 8   1  |       portu ugrzązł w wyboju i nie mógł się ruszyć. Wawrzon schwycił
 9   1  |       wszystko, kręcił głową i nie mógł zrozumieć, że tyle "dobroci",
10   1  |          ludzi innych, Wawrzon nie mógł wreszcie wytrzymać i rzekł :~-
11   1  |          sposób, by Maciek Maćkowi mógł w każdej chwili z kłonicą
12   1  |         błądzić musiał, i zbłądzić mógł, i zaprzepaścić się na zawsze.
13   1  |        zważał na to, trzeciego nie mógł wstać. Dziewczyna poszła
14   1  |         ale silny wiatr południowy mógł gnać płomienie tylko od
15   1  |           o kilkanaście kroków nie mógł odróżnić. W nocy zaczął
16   1  |            i zdążał naprzód. Gdyby mógł wyminąć ten prąd, gdyby
17   1  | nadludzkich usiłowań z wolna tylko mógł się posuwać. Gęste, żółtawe
18 Latar|           rozkoszą jego duszę. Oto mógł na tej skale po prostu urągać
19 Latar|       nadzieje. Wieczny tułacz nie mógł już sobie wymarzyć nic bardziej
20 Latar|          spokojny kąt, w którym by mógł odpocząć i czekać cicho
21 Latar|         krajach tak, że prawie nie mógł tchu złapać, wyobrażał sobie,
22 Latar|            strażniczą lunetę stary mógł dojrzeć nie tylko drzewa,
23 Latar|          to miało znaczyć?! Kto mu mógł przysłać książkę? W pierwszej
24 Latar|       pierwszej chwili starzec nie mógł pochwytać tych myśli. Polskie
25 Sach |         głów. Taki stan rzeczy nie mógł trwać. Osadnicy więc z Berlina,
26 Sach |          to w Antylopie ten sachem mógł obudzać najwyższe zajęcie.
27 Sach |       dyrektora w doskonały humor, mógł bowiem teraz na pewno liczyć
28 Legen|          tak silne, że ryk fal nie mógł ich zagłuszyć.~Głosy te
29 Zpami|            taki zamęt, że spać nie mógł. Wyłaził tedy spod kołdry,
30 Zpami|          trudnością uwierzyłem, by mógł istnieć taki zamęt, w którym
31 Zpami|        jednak: - Umiałem, alem nie mógł powiedzieć.~Jakoż mały Owicki,
32 Zpami|            poradzić?~Istotnie, cóż mógł zrobić? cóż mógł poradzić
33 Zpami|     Istotnie, cóż mógł zrobić? cóż mógł poradzić na to, że nie przyszedł
34 Zpami|    przekonania o swej niewinności. Mógł wprawdzie powiedzieć w swojej
35 Zpami|           Owicki, zaląkł się i nie mógł słowa przemówić. Utwierdziła
36 Zpami|       Zalesina, bom już prawie nie mógł patrzeć na stan dziecka.
37 Zpami|          niknął i tracił siły. Nie mógł już udźwignąć wszystkich
38 Zpami|        jako nie dający widoków, by mógł na przyszłość słuchać z
39 Zpami|        padał na dworze, więcem nie mógł dojrzeć twarzy dziecka.
40 Zpami|           chwila z pokoju, bom nie mógł tego słuchać. Gdy był jeszcze
41 Zpami|           zły akcent; każdy z nich mógł go pociągnąć za włosy lub