Nowela

 1   1|           stary mężczyzna i młoda dziewczyna. Oboje, nie rozumiejąc po
 2   1|    nazywał się Wawrzon Toporek, a dziewczyna, Marysia, była jego córką.
 3   1|        ziemię będą gryźli oboje z dziewczyną albo pójdą po proszonym
 4   1|           ostało - odrzekła cicho dziewczyna wznosząc oczy jakby do pacierza...~
 5   1|          sobą szkorbut. Wawrzon z dziewczyną jechali dopiero dni cztery,
 6   1|    chlebem jeszcze lipinieckim, a dziewczyna, której przykrzyło się nic
 7   1|           czapce z barankiem i ta dziewczyna z Lipiniec, ubrana w granatową
 8   1|            tatulu - odpowiedziała dziewczyna.~Jeszcze jedną godzinę wybiły
 9   1|     patrzy nieruchomie w podłogę. Dziewczyna chora jest i wynędzniała.
10   1|     śmiercią, ale co się stanie z dziewczyną? Gdy o tym wszystkim myślał,
11   1|      huczy, a na tapczanie siedzi dziewczyna z oczyma wpatrzonymi w ziemię,
12   1|         Dziwna rzecz! Siedzieli z dziewczyną ciągle razem i często po
13   1|       zjedzenia wydało. O tym, że dziewczyna także nie jadła, nie myślał.~
14   1|       niedolę naszą. Drzewo jest, dziewczyna ogień rozpali; gajdoków
15   1|          zaraz zrobi się raźniej. Dziewczyna też półtora dnia nie jadła,
16   1| wypchanymi tytuniem.~Ujrzawszy go dziewczyna zlękła się bardzo. Powinni
17   1|      następnie w ciemnej sieni, a dziewczyna została sama na ulicy. Ułożyła
18   1|           który więdnie, albo jak dziewczyna, która ma umrzeć.~Przechodzący
19   1|   Bogdajeś zmarniała! - krzyknął.~Dziewczyna spojrzała na niego boleśnie.~-
20   1|            jakby nie wiedział, że dziewczyna zaledwie je udźwignąć może.~
21   1|          się.~Nagle ujrzawszy, że dziewczyna się waha, krzyknął z wściekłością:~-
22   1|    uspokojenie. Myślała też sobie dziewczyna, czym mogli tak bardzo zgrzeszyć,
23   1|           tylko jakiś wył w dali.~Dziewczyna uczuła, że słabnie. Na koniec
24   1|      głosem odpuść mi, dziecko...~Dziewczyna poszukała po ciemku jego
25   1|      pójdą na dziady. W służbie z dziewczyną Bóg wie, co by się stało.
26   1|       Wysłać ich do jakiej osady, dziewczyna pójdzie za mąż na poczekaniu.
27   1|          Trzeciego dnia Wawrzon i dziewczyna jechali już do Little-Rock.
28   1|        belki na chałupę obrabiał; dziewczyna musiała chusty w strumieniu
29   1|        żyta i że to najładniejsza dziewczyna, jaką oko ludzkie oglądało.
30   1|              Wola Boga - odrzekła dziewczyna - ale był ci On nam miłosierny,
31   1|         trzeciego nie mógł wstać. Dziewczyna poszła do lasu, nazbierała
32   1|             Tatulu! - odpowiadała dziewczyna - mnie by Bóg skarał, gdybym
33   1|           tu ode mnie mocniejszy?~Dziewczyna zaczęła drżeć na całym ciele,
34   1|         świecie? - wypraszała się dziewczyna. Idź, inszej sobie poszukaj,
35   1|        poniosła w dal i ciemność.~Dziewczyna klęcząca przy starym ojcu
36   1|        szczęście i spokój.~Próżno dziewczyna zawodzi nad nim: "Tatulu,
37   1|            schorowaną, sczerniałą dziewczyną, o wielkich niebieskich
38   1|     odżywiła, byłaby z niej ładna dziewczyna. Oni by radzi, ale cóż?
39   1|           Niech więc im da pokój.~Dziewczyna chodziła sypiać na ten sam