Nowela

 1 Janko|             dziecko pokropiła je wodą, aż poczęło oczki mrużyć, i
 2 Janko|                ledwo zipał, ale zipał; aż w czwartym roku okukała
 3 Janko|             chałupą ćwirkotały wróble, aż się wiśnie trzęsły! Wieczorami
 4 Janko|     podczołgiwał się między łopuchami, aż pod otwarte drzwi kredensu,
 5 Janko|             ale coraz ciszej, słabiej, aż za którymś razem ucichło
 6   1  |           bałwanu wynurzył się tak, że aż dno było mu widać, a szedł
 7   1  |      przechadzało się wzdłuż od dzioba aż do pomostu, chwytając z
 8   1  |                 ciskające grzywę piany aż do burt statku. Nie mówili
 9   1  |             tak silnie burzyć wodę, że aż cały statek drżał od jej
10   1  |            borem, i z łąkami, a chłopu aż się oczy śmiały. Wierzył
11   1  |               widziały. Chłopa kusili, aż go skusili. A jemu tu po
12   1  |               prawo, w lewo i od chmur aż do dna morskiego. Chwilami
13   1  |            wstąpił w nią i w Wawrzona. Aż tu na zachodzie pokazała
14   1  |       zakładając się przy tym od centa aż do pięciu za każde wybite
15   1  |               patrzał chciwie, czekał, aż chłopcy odejdą i przeszukiwał
16   1  |               pchać koła. Ciężko było, aż go w krzyżach zabolało,
17   1  |             było błękitu i światła, że aż oczy mrużyły się pod ich
18   1  |               spływają po promieniach, aż do niej, szeleszcząc skrzydełkami,
19   1  |               było, i poszli nad wodą, aż do głównych doków. Wstąpiły
20   1  |            Stanach, od wielkich jezior aż po palmowe lasy Florydy,
21   1  |             lasy Florydy, od Atlantyku aż po kalifornijskie wybrzeża,
22   1  |              Nie targajta, bo żgniema, aż będzieta chramać!~Skądinąd
23   1  |                głosem pacierze, naokół aż do ostatnich krańców horyzontu
24 Latar|                jego były tak stałe, że aż dziwne, i łatwo mogły zabić
25 Latar|                ciemności i rycząc szły aż do stóp wysepki, a wówczas
26 Latar|       promieniach słońca tak mocno, że aż oczy mrużyły się pod nadmiarem
27 Latar|            widać było całe międzymorze aż do Pacyfiku, pokryte najbujniejszą
28 Latar|            zleciało z wierzchu latarni aż do niego. Potem przybyło
29 Sach |                Chiavatta była potężną. Aż przyszły blade twarze zza
30 Ozyr |      Psunabudesa, od wczesnej młodości aż do ostatniej chwili jego
31 Ozyr | zmartwychwstałej Ekscelencji, albowiem aż do bram nieba jęły dochodzić
32 Legen|               w słońcu, tak szybko, że aż piana warczała~mu po bokach,
33 Legen|           płynęli jeszcze długie lata. Aż wreszcie upływem czasu załoga
34 Legen|              Dopadłszy statku wbiły go aż na dno morza, potem rzuciły
35 Zpami|            złoty panie, będę zdrów, że aż strach, i Stanę się taki
36 Zpami|        moralności." Pamiętał, pamiętał aż zanadto, bo nawet we śnie