Nowela

 1 Janko|     panną i kawalerem, co się o nią starał. Kawaler mówił:~-
 2   1  |       był przy niej i słuchał z nią razem morskiego szumu. Z
 3   1  |  niebożę! czy ty tam trafisz za nią, czy sokołem przez powietrze
 4   1  |       rogatą czapkę i podjąwszy nią pokornie pod nogi przechodzącego
 5   1  |     lądu.~Duch lepszy wstąpił w nią i w Wawrzona. Aż tu na zachodzie
 6   1  |        biednemu Jaśkowi, gdy za nią przyjedzie, a ona będzie
 7   1  |          ale że się nie mogli z nią rozmówić, że źle spełniała
 8   1  |      wiano, Łachmany. Psy by na nią i w Lipińcach szczekały,
 9   1  |      Przechodzący spoglądali na nią z pewnym rodzajem politowania.
10   1  |       na jego twarzy. Kto by na nią spojrzał, ten by się przestraszył,
11   1  |       się platforma z desek, za nią zaś taran do zabijania pali.
12   1  |         na koniec - co to się z nią dzieje? Widzi jakiś okręt
13   1  |       śpiewając, potrząsały nad nią kielichy lilij białych i
14   1  |         Mewy zaczęły krążyć nad nią, jakby o nią stroskane;
15   1  |         krążyć nad nią, jakby o nią stroskane; niektóre siadały
16   1  |         siebie sukmanę przykrył nią jej nogi i nadzieja zaczęła
17   1  |   strzelcy z Teksasu patrząc na nią mówili:~- I my nie opuściwa
18   1  |     przyrzekł kaczorem morze za nią przepłynąć, ptakiem powietrze
19   1  |        mu ślubowała, to wróci z nią choćby do Lipiniec, było
20   1  | wysunęła się z wody i zapadła w nią na zawsze.~Coraz wścieklejszy
21   1  |       stronę lasu, tam uderzyła nią o jedno drzewo, o drugie
22   1  |       síę co chwila, bo i przed nią, i za nią płynęły pnie powyrywanych
23   1  |    chwila, bo i przed nią, i za nią płynęły pnie powyrywanych
24   1  |         tratwę. Niepodobna było nią kierować. Może to jednak
25   1  |      ludzie też znęcali się nad nią, ale życie i jego warunki.
26   1  |         musiał przejechać przez nią i zgnieść jej wątłe ciało,
27   1  |        Drzwi zamknęły się przed nią. Siadła na progu i zaczęła
28 Latar|    epidemii na Kubie zapadł na. nią dlatego, że oddał chorym
29 Latar|        że jest jeszcze coś poza nią. Przy tym stał się mistykiem.
30 Latar|        stary wyciągnął znowu po nią rękę, słyszał wśród ciszy
31 Latar|    ptakom, które rzuciły się na nią z wrzaskiem, a sam wziął
32 Zpami|    zdawało mi się, że patrzę na nią. Były to też same delikatne
33 Zpami|     lekarstwo. Michaś wodził za nią oczyma, gdziekolwiek się