Nowela

 1 Janko|         gromnicę, a potem wziąwszy dziecko pokropiła je wodą, aż poczęło
 2 Janko|             i wyniósł ku stodółce. Dziecko, czy nie rozumiało, o co
 3 Janko|           za którymś razem ucichło dziecko i nie wołało już matuli...~
 4 Janko| podniósłszy się znowu spojrzała na dziecko, oczy małego grajka były
 5   1  |          dziesiątkę; pani z powozu dziecko by wysłała z pieniądzem
 6   1  |    Miłosierdzia! miłosierdzia! Jać dziecko wasze, jam biedna, chora;
 7   1  |           łkanie głosem odpuść mi, dziecko...~Dziewczyna poszukała
 8   1  |         Uczuł raz na zawsze, że to dziecko - to teraz źrenica oczu
 9   1  |        zupełnie miękki.~- Słuchaj, dziecko! - rzekł do Marysi - oto
10   1  |          mnie poszukaj. Tyś biedne dziecko i dobre. Gdybym umarł, Wiliam
11   1  |            topić, bo znowu wołał: "Dziecko, odpuść! odpuść! "~Ona biedaczka
12   1  |      pokornie, uśmiechając się jak dziecko. Trwało tak ze dwa miesiące.
13 Latar|           wiernym ludem!~Jak mnie, dziecko, do zdrowia powróciłaś cudem~(
14 Sach |            pokolenia zostało jedno dziecko. Było ono małe i słabe,
15 Zpami|    powinienem był nie pozwolić, by dziecko męczyło się nad siły, ale
16 Zpami|          ale nie było czasu na to. Dziecko tyle miało do roboty, tyle
17 Zpami|           odpowiadali mi tylko, że dziecko psuję i rozpieszczam, że
18 Zpami|          nie dość pracuje! Było to dziecko średnich zdolności, ale
19 Zpami|      oczyma. Przeciwnie: widziałem dziecko idące do szkoły i wracające
20 Zpami|           spełnia swe zadanie, gdy dziecko czuje rękę prowadzącą je
21 Zpami|            go nie tylko jak własne dziecko, ale zarazem jak wszystkie
22 Zpami|            niemiecki język, którym dziecko nie władało dostatecznie.
23 Zpami|            wyjęzyczyć.~W miarę jak dziecko czuło się coraz więcej zmęczone
24 Zpami|            umiał, czego nie umiał. Dziecko traciło siły, chudło, żółkło
25 Zpami|       zmiłuje się nade mną.~Biedne dziecko łudziło się nadzieją, że
26 Zpami|           otwarcie i stanowczo, że dziecko jest słabowite a przeciążone,
27 Zpami|    niemieckich profesorów to tylko dziecko dobrze się sprawiało, które
28 Zpami|           czego rozboleć. Zmęczone dziecko usnęło wkrótce i oddychało
29 Zpami|            Co ty robisz? Co tobie, dziecko?~- Panie - odrzekł uśmiechając
30 Zpami|        ciszy wieczornej słyszał to dziecko jedenastoletnie, powtarzające
31 Zpami|          akcent, z jakim wołała na dziecko; zanim jednak się zerwałem,
32 Zpami|         bredząc jak w gorączce, że dziecko będzie miało głowę za nisko.
33 Zpami|             Pokój, w którym biedne dziecko tyle się naodmieniało słów