Nowela

 1 Janko|         czuprynę miał konopną, białą prawie i spadającą na jasne, wytrzeszczone
 2 Janko|              wszystko było śliczne i prawie czarodziejskie; Janek też
 3   1  |         ruchów. Ale kołysanie ustało prawie zupełnie. W oddali woda
 4   1  |               Pułap jej schodził się prawie z bokami statku, dlatego
 5   1  |             a co nie? Nie śmieli się prawie ruszyć, zresztą bali się
 6   1  |            nich siedzieli emigranci, prawie sami Niemcy. Jedni żuli
 7   1  |           ulicznych nie wysychają tu prawie nigdy, a małe, szczelnie
 8   1  |              bo też Marysia była już prawie aniołem przez swoją mękę
 9   1  |              kraj i ciepły, a ziemia prawie pusta. Tam gruntu z lasem
10   1  | społeczeństwo, rzucone wśród lasów i prawie oderwane od reszty ludzi
11   1  |         przyjąć tę jego pomoc, którą prawie narzucał, i zobowiązać się
12 Latar|     podzwrotnikowym słońcem. wodach, prawie nie podobna. Jedynym wówczas
13 Latar|               on sam zaś bezbronny i prawie nagi tułał się w lasach
14 Latar|            morzach i krajach tak, że prawie nie mógł tchu złapać, wyobrażał
15 Latar|        znalazł spokój tak wielki, że prawie podobny do pół-śmierci.~
16 Latar|              kochanym, a zapomnianym prawie. Przesiedział chwilę z zamkniętymi
17 Latar|             zamkniętymi oczyma i był prawie pewny, że gdy je otworzy,
18 Latar|              życiu, jakie prowadził, prawie nie spotykał Polaków, a
19 Zpami|             Michasiu. Położenie było prawie bez wyjścia, bom z drugiej
20 Zpami|             kochającą dzieci, świętą prawie w swym wdowieństwie, więc...
21 Zpami|            brwi, a szczególniej głos prawie jednakowy. W usposobieniu
22 Zpami|      pogodzić naukę ze zdrowiem było prawie niepodobieństwem. Gdyby
23 Zpami|            troszczył o niego; ale on prawie żywiej jeszcze odczuwał
24 Zpami|            ja zaś przestraszyłem się prawie, ujrzawszy badawczy i surowy
25 Zpami|           pilno do Zalesina, bom już prawie nie mógł patrzeć na stan
26 Zpami|            ciągle i w końcu stał się prawie przezroczysty. Siatka delikatnych
27 Zpami|        Wypiękniał tak, że zrobił się prawie podobny do jakiegoś obrazu.
28 Zpami|     wieczorem. W mieszkaniu było już prawie ciemno, bo śnieg obfity
29 Zpami|              tymczasem ściemniło się prawie zupełnie. Zabrałem się do
30 Zpami|         Zdmuchnąwszy świecę, Usnąłem prawie w tej samej chwili.~Koło
31 Zpami|              widoków, i przechodziła prawie w obłęd. Sama układała heblowiny