Nowela

 1 Janko|        dusiły łzy...~- Matulu, Pan Bóg mi da w niebie prawdziwe
 2   1  |        Polsce chłop, a tu będę pan...~W tej chwili przepyszny "
 3   1  |        śpiewały:~ ~Cóżeś to za pan?~Cóżeś to za pan?~Cała twoja
 4   1  |   Cóżeś to za pan?~Cóżeś to za pan?~Cała twoja sukiencyja~Czapka
 5   1  |        przyjmij płacz krwawy". Pan by przejedżał, dałby dziesiątkę;
 6   1  |       i w onej ciszy wiejskiej Pan Bóg usłyszałby jego śpiewanie.
 7   1  |       że na dwa razy wstrzyma. Pan Bóg je miłosierny. W izbie
 8   1  |     nie jadła, to się uraduje. Pan Bóg je miłosierny!~Tak rozprawiając,
 9   1  |   jedliśwa, to będziewa jedli. Pan Bóg je miłosierny! Maryśka
10   1  |       mówić i robić.~Wielmożny pan nie zrozumiał wprawdzie,
11   1  |          Tatulu! Niech wam tak Pan Jezus odpuści, jako ja odpuszczam...~
12   1  |     kawał nieba złapał.~Toć to pan... i swój pan. On z głodu
13   1  |   złapał.~Toć to pan... i swój pan. On z głodu umrzeć nie da,
14   1  |     niebywała rzecz! Ale stary pan począł się na gapiów gniewać.~-
15   1  |     robili?~- Nie wiemy.~Stary pan, pytając szybko i jakby
16   1  |     piwo i ciepłe mięso. Stary pan kazał im się zaraz wziąć
17   1  |        oczy: ten zacny i mądry pan nazywał Amerykę dobrym krajem.~-
18   1  | Chłopiec poskoczył żywo. Stary pan zamyślił się i milczał długo;
19   1  |       obojgiem jakby krewnymi. Pan Wiliam obchodził się nawet
20   1  |       się śmiały bardzo. Stary pan chodził między młodymi,
21   1  |        dziwnego! Przecie stary pan był także rodem spod Poznania.~
22   1  |        pana Grünmańskiego. Ten pan Grünmański w Cincinnati,
23   1  |   Zresztą wspomniała, że stary pan w Nowym Jorku, który im
24   1  |  groźnie: "Jam tu król, jam tu pan, jam tu najmocniejszy."~
25   1  |     Jorku odprowadzi. To dobry pan, on zlituje się nad tobą
26   1  |         widzi mu się, że stary pan z Nowego Jorku dał na drogę
27   1  |         Kto to jest?~- Wiekowy pan. - Tu pokazała kartę.~-
28   1  |       Umarł.~- Umarł? A syn... Pan Wiliam?~- Wyjechał.~- A
29 Zpami|        ja jestem... ot sobie - pan Wawrzynkiewicz, prywatny
30 Zpami|      dziś z geografii... niech pan zgadnie ile?~A gdym udawał,
31 Zpami|      do Bożego Narodzenia może Pan Bóg zmiłuje się nade mną.~