Nowela

 1 Janko|        posiadania skrzypek.~Ale ta chęć nie wyszła mu na dobre.~
 2 Janko|         co był stójką:~- Weź go ta i daj mu na pamiątkę.~Stach
 3   1  |         oto na zwoju lin, głowa ta chyliła się pod brzemieniem
 4   1  |       śmierć, a jakom ci tu nad tą wodą studzienną ślubował,
 5   1  |       drzewo ich rodzime to nie ta strona, w którą jechali,
 6   1  |      ziemię zara kiele miasta z tą ono łączką, bliżej by było
 7   1  |    rogatej czapce z barankiem i ta dziewczyna z Lipiniec, ubrana
 8   1  |      głodu, łez.~A jednak część ta miasta ruchliwa, cała bowiem
 9   1  |       chora jest i wynędzniała. Ta sama to niby Marysia, ale
10   1  |      się przestraszył, bo twarz ta miała wyraz zwierzęcy i
11   1  |        rękę Bożą i wierzyła, że ta ręka nie da jej zginąć;
12   1  |       wprawdzie dodać, że kolej ta była dopiero projektowaną
13   1  |  jeszcze było mniemać, że osada ta nie będzie wcale gorsza
14   1  |      przedziurawiło.~- Bo co wy ta chwalita swoje południowe
15   1  |        się po prostu działo, bo ta gromada przypominała gromadę
16   1  |            A Wawrzon i Marysia? Ta ściana domu, na której stary
17   1  |    Wielu ludzi miało litość nad tą biedną, schorowaną, sczerniałą
18   1  | przywlokła się z wysileniem i z tą myślą, że to chyba już ostatni
19 Latar|       rodzinnej, a tu tymczasem ta mowa przyszła sama do niego -
20 Latar|      przymknął oczy. A wówczas "Ta, co jasnej broni .Częstochowy",
21 Latar|       widecie, teraz przeszłość ta podstawia się nagle w szeregu
22 Latar|      chorągiewka na wieży. Jaka ta ziemia kochana, śliczna
23 Sach |        grobach ojców. Wiadomość ta wprowadziła dyrektora w
24 Ozyr |     chwili przywołał Mądrość, a ta stawiła się natychmiast
25 Zpami|         łacińskie lub greckie z tą jednostajnością, z jaką
26 Zpami|        więc chłopak drżał przed tą myślą i całymi nocami siadywał
27 Zpami|         oczy śmiały się wówczas tą szczerą, dziecinną wesołością
28 Zpami|   rozdwojeniu chłopiec szedł za tą powagą, do której rwało
29 Zpami|         Nie było się co łudzić! Ta mała dusza była już na wpół
30 Zpami|      rysowały się już na niej z tą ciężką bezwładnością rzeczy