Nowela

 1   1  |      wyratuje.~Wypogodziło się wreszcie zupełnie. Ale upływał dzień
 2   1  |   stali czekając na komisarza.~Wreszcie zapadła noc i w porcie zrobiła
 3   1  |      drżeli w izbie od chłodu; wreszcie Wawrzon stracił nadzieję,
 4   1  | wszystkiego trawiła. Przyszedł wreszcie nad wodę, a że to była pora "
 5   1  |       w krzyżach zabolało, ale wreszcie konie szarpnęły, wóz wyskoczył,
 6   1  |     się na nogach raz i drugi, wreszcie rzekła z prośbą w głosie:~-
 7   1  |        się coraz cichszy, ręce wreszcie urwały szmat sukmany i Marysia
 8   1  |     pierś.~- Maryś - ozwał się wreszcie przerywanym przez łkanie
 9   1  |       innych, Wawrzon nie mógł wreszcie wytrzymać i rzekł :~- Maryś!~-
10   1  |      pewną.~Siekiery przestały wreszcie rąbać, a bór szumiał, jakby
11   1  |       Stary Wawrzon zachorował wreszcie z wysilenia. Ból jął mu
12   1  |         o drugie i wepchnąwszy wreszcie w łożysko strumienia poniosła
13 Latar|      czuje szczuty zwierz, gdy wreszcie schroni się przed pogonią
14 Latar|       leżał chory na "vomito". Wreszcie przybył do Aspinwall - i
15 Latar|    objaśniali wszystko. On sam wreszcie stał się trochę maniakiem.
16 Latar|    tego, że ubieliły mu głowę. Wreszcie zestarzał się - począł tracić
17 Latar|         i znów groźne wybuchy. Wreszcie wiatr zwiał mgłę, ale napędził
18 Latar|       dlaczegóżby Bóg nie miał wreszcie przygarnąć swego inwalidy?
19 Latar|      Godziny wloką się leniwo, wreszcie światła gasną; teraz, jak
20 Latar|      głowie z rzeczywistością. Wreszcie widzenia bledną i nikną.
21 Ozyr |      się przez czas dłuższy, a wreszcie rzekł:~- Widzę, że obie
22 Ozyr |          rzekł - aby się stało wreszcie wiadomo, który z tych dwóch
23 Ozyr |    memfickiej biurokracji, jak wreszcie w ciągu długiego swego zawodu
24 Legen|        jeszcze długie lata. Aż wreszcie upływem czasu załoga zniewieściała
25 Bajka|     drapieżny sęp, leci, leci, wreszcie siada wśród skał, przy sokolim
26 Bajka|       być, to będzie... - mówi wreszcie sokół. - Ale powiedz mi
27 Zpami|         Co ja na to poradzę? A wreszcie co jej to szkodzi? Nie chcę
28 Zpami|  odprowadzał ze szkoły.~Święta wreszcie nadeszły. Konie z Zalesina
29 Zpami|     ciągle przy oknie, rzekłem wreszcie:~- Co tam robisz, Michasiu?~-