Nowela

 1   1|    stary przerwał milczenie:~- Maryś!~- A co?~- Widzisz?~- Widzę.~-
 2   1|     kolonię sprzedam i pojadę. Maryś moja - mówił - gdzie ty
 3   1|        jeślić ja cię opuszczę. Maryś moja jedyna!~Wspominając
 4   1| powiedzieć; nareszcie rzekł:~- Maryś, tak mi się widzi, jakby
 5   1|      trzaskiem.~- Trzymaj się, Maryś! - krzyczał Wawrzon, aby
 6   1| przychodzi ciemność śmierci.~- Maryś! - począł chłop przerywanym
 7   1|         bo mu oddechu brakło - Maryś, odpuść mi, żem cię na zgubę
 8   1|          Was ist das Lipiniec?~Maryś, która nadeszła w czasie
 9   1|       a potem do dziewczyny:~- Maryś!~- O dlaboga!~- Widzisz?~-
10   1|   odzież, deszcz ich moczył.~- Maryś, czy ci nie zimno? - spytał
11   1|      znalazło się w popiele.~- Maryś! - rzekł - nie mogę już
12   1|  wyglądając z alkierza wołał: "Maryś! pójdziewa do księdza, boś
13   1| wysokiej górze,~Spuścił się do Maryś po jedwabnym sznurze;~Ale
14   1|     dziwnym głosem:~- Pójdźwa, Maryś!~- Dokąd pójdziewa? - pytała
15   1|    obudził ją głos Wawrzona:~- Maryś, wstawaj!~Było coś takiego
16   1| wstrząsa i rozrywa mu pierś.~- Maryś - ozwał się wreszcie przerywanym
17   1| wreszcie wytrzymać i rzekł :~- Maryś!~- Co tatulu?~- Widzisz?~-
18   1|    gotowała mu leki z wódką.~- Maryś! - mruczał chłop - już śmierć
19   1|        lepiej by było umierać. Maryś, weź ty Czarnego Orlika
20   1|        tratwę.~Był to Orlik.~- Maryś! - rzekł - jakom ci powiedział,
21   1|         że innemu ślubowała.~- Maryś! - rzekł chłopak miękko -
22   1|         rzekł chłopak miękko - Maryś serdeczna!~- Dokąd płyniemy? -
23   1|        obudził się i rzekł :~- Maryś! Już ja jutra nie doczekam.
24   1|         Byle nas nie minęli... Maryś, uratuję cię. Hoop! hoop!~
25   1|        podniósł się i mówił:~- Maryś... Inną dziewkę dawno bym
26   1|      się ciebie zląkłem, i ot, Maryś, tyś mi chyba zadała co...
27   1|    Krzywdym ci nie zrobił. Ej! Maryś, Maryś! bądź zdrowa, kochanie
28   1|      ci nie zrobił. Ej! Maryś, Maryś! bądź zdrowa, kochanie moje,