Nowela

 1   1|     to odgadł: chłopi polscy.~Chłop nazywał się Wawrzon Toporek,
 2   1|      chlebie.~Że zaś przedtem chłop był dostatni i dobrze mu
 3   1|      serce; bo też ten polski chłop, oderwany od ojczystego
 4   1|       pociechę wielką. Jasiek chłop był zawzięty, więc wierzyła,
 5   1|    śmierci.~- Maryś! - począł chłop przerywanym głosem, bo mu
 6   1|      jak maku. Ja że w Polsce chłop, a tu będę pan...~W tej
 7   1|      brzegu w Nowym Jorku ten chłop polski o długich, siwiejących
 8   1|  Cierpiał i czekał, jak tylko chłop potrafi. Głos dziewczyny
 9   1|  wpatrzonymi w dziada oczyma; chłop by pół bochenka chleba dał,
10   1|       go Bóg opuścił. Niósłby chłop swój krzyż, cierpiałby,
11   1|       pacierz i powiesić się? Chłop nie mruży oczu przed śmiercią,
12   1|   oderwie się, to się krwawi. Chłop czuł, że go coś jak w ziemię
13   1|   szczęściem się wydaje; więc chłop wracając do domu mruczał
14   1| przestraszona i poszli dalej. Chłop kilka razy powtórzył jeszcze: "
15   1| szarpać wnętrzności Wawrzona. Chłop siedział ponury i chmurny,
16   1|     dylów i zawisła nad wodą.~Chłop pochylił się i straszno
17   1|    powieki.~Wówczas ten stary chłop klęknął na pomoście, podniósł
18   1|  Jakby piorun w nich uderzył. Chłop zamiast odpowiedzieć zbladł
19   1|   jechali już do Little-Rock. Chłop czuł sto dolarów w kieszeni
20   1|     wzdychali do życia, jakie chłop z chłopów powinien prowadzić,
21   1|    dnia dzisiejszego oderwać. Chłop od rana do wieczora bór
22   1|  potem z głodu zamrzyj" mówił chłop do chłopa. A las szumiał,
23   1|     wódką.~- Maryś! - mruczał chłop - już śmierć idzie do mnie
24   1|       Orlika za męża: on jest chłop dobry, on cię nie opuści.~
25   1|      nawet w Teksasie sławny. Chłop to był istotnie w stepach
26   1|  ściana domu, na której stary chłop leżał pod Orlikowym namiotem,
27   1| chałupy szare i kościoły. Tam chłop w baraniej czapce chodzi
28   1|     krzyżu, przy drogoskazie. Chłop rzuca się na ziemię i ryczy