Nowela

 1 Janko|        nikogo... idź, Janku!...~Noc była widna, jasna. W ogrodzie
 2   1  |     który szedł naprzód dzień i noc po bezmiarach morskich,
 3   1  |    pięknym zachodzie nie zawsze noc bywa spokojna, dlatego świstawki
 4   1  |  rozlała się pod ciężarem mgły.~Noc zapadała prawdziwie ślepa
 5   1  |       robić, zaplatała sobie na noc włosy.~Powoli jednak milczenie
 6   1  |     komisarza.~Wreszcie zapadła noc i w porcie zrobiła się cisza.
 7   1  |     głos ze środka - przyjdę na noc.~Mulat zniknął następnie
 8   1  |     słowem, dopiero gdy nastała noc, gdy port opustoszał zupełnie,
 9   1  | szamotanie się, i trzask desek. Noc była głęboka, ciemna, a
10   1  |  spokojnie, że usnęła naprawdę.~Noc mijała i jęła blednąć. Dniało.
11   1  |       mieli gości na obiad i na noc.~Chłopiec poskoczył żywo.
12   1  |    pustką stoi.~Upłynął dzień i noc. Rankiem wjechali w bory,
13   1  |      karabin i poszedł do lasu.~Noc już zapadła, gdy w czarnej
14   1  |   oceanie, okręt płynie dzień i noc, majtkowie śpiewają. Potem
15   1  |    dobrze w Lipińcach.~Nadeszła noc. Orlikowi wypadała już tyczka
16 Latar|       dniu promiennym nastąpiła noc bez zmierzchu, nowy latarnik
17 Latar|       snopy jaskrawego światła. Noc była zupełnie spokojna,
18 Latar|        nad którym co rano i pod noc zwieszał się czerwonawy
19 Latar|    miedze, łąki, lasy i wioski. Noc już! O tej porze już zwykle
20 Latar|        ku sobie i brzmiące całą noc chórami żab. Niegdyś w tej
21 Latar|      bąki zahuczą po trzcinach. Noc jest spokojna i chłodna,
22 Latar|      chłodna, prawdziwie polska noc! W oddali bór sosnowy szumi
23 Latar|  chłodzi. Ale już świta, świta! Noc blednie: z cienia wychylają
24 Sach |    robią. Godzina ósma wieczór. Noc cudna, pogodna, gwiaździsta.
25 Zpami|     żłobie leży, któż pobieży." Noc Narodzenia zbliżała się,
26 Zpami|    myśmy drżeli, by to nie była noc śmierci.~Przez chwilę zdawało
27 Zpami|        ranem, że to już czwartą noc spędzałem przy malcu bezsennie