Nowela

 1 Janko|            żyjąca z dnia na dzień niby jaskółka pod cudzą strzechą,
 2 Janko|       kropli krwi. Ów promień był niby gościńcem, po którym mała
 3   1  |         Niemcem, co się po wsiach niby o len zamawiał, a w rzeczy
 4   1  |         coraz szybciej, głośniej, niby dwa złe duchy, które ciągnęły
 5   1  |   pustynia na dole, szum wielki i niby płakanie fal, i poświst
 6   1  |         się dziwne szmery. Był to niby ciężki oddech jakiejś olbrzymiej
 7   1  |        jasną jak len głowę i coś, niby rozrzewnienie, wybiło się
 8   1  |     stojącym w pośrodku, a w dali niby zgęstniała mgła, niby chmura,
 9   1  |        dali niby zgęstniała mgła, niby chmura, niby dymy jakieś
10   1  |     zgęstniała mgła, niby chmura, niby dymy jakieś pasmami po morzu
11   1  |          w ramkach: Lipińce i coś niby piosenka Jaśka koniuchy:~ ~
12   1  |           wynędzniała. Ta sama to niby Marysia, ale jej rumiane
13   1  |           na łańcuchu, albo wołać niby w obłąkaniu - kogo? - sam
14   1  |           raz:~- Wygnał?...~Potem niby chciał gdzieś iść, ale zawrócił
15   1  |       rękę odczepiać.~Tłum myśli, niby tłum zwichrzonego ptactwa,
16   1  |       wykłócili się i wyjechawszy niby po narzędzia miernicze do
17   1  |        dali leśnej ludzie ujrzeli niby wielką gwiazdę złotą, jakoby
18   1  |    Niebotyczne drzewa chwiały się niby płomienne słupy i kolumny.
19   1  |          i kołysząc się strasznie niby jakieś szatańskie ramiona
20 Sach |   prawdziwie indyjskie, spokojne, niby obojętne - a złowrogie.
21 Ozyr |     albowiem Psunabudes, pracując niby dla potęgi Egiptu, w gruncie
22 Ozyr |      rzeczy go osłabiał, pracując niby dla jego sławy, ostatecznie
23 Ozyr | ostatecznie go zohydzał, pracując niby dla porządku w państwie,
24 Zpami|           mi ręce na szyję, mówił niby do ucha, ale bardzo głośno:~-
25 Zpami|          do lekcji, cichy bywał i niby spokojny, ale w tej zdwojonej
26 Zpami|       więdnącego kwiatu. Na pozór niby nic mu nie było, ale niknął