Nowela

 1   1  |        majtka rzekł:~- Wielmożny panie, a prędko dobijewa do przewozu?~
 2   1  |      dobijewa do lądu, wielmożny panie?~- Dwa dni! dwa dni! - powtarzał
 3   1  |      dziewko! Bóg wam dopomóż.~- Panie Boże zapłać! - odrzekli
 4   1  |    niedoli srogiej żyjewa, drogi panie!~Tu Marysi głosu zabrakło,
 5   1  |    mieszkacie?~- Nigdzie, jaśnie panie.~- Gdzieście spali?~- Nad
 6   1  |         Nie słyszałem, wielmożny panie.~- Ludzie! jak wy się tu
 7 Ozyr |         pierwszy z duchów:~- Ja, panie, jestem nieśmiertelna Głupota.
 8 Ozyr |         słowa i uczynki.~- Ja, o panie, jestem nieśmiertelna Niegodziwość.
 9 Ozyr |     szubrawcem. Jeśli pozwolisz, panie, przytoczę ci na to tysiączne
10 Ozyr | następnie, czego żądasz?~- Chcę, panie, zabrać tę duszę i umieścić
11 Ozyr | Ekscelencji, i waszą sprawę.~- O panie - szepnęła Głupota. - Mądrość
12 Ozyr |      Mądrość - ale słuchaj mnie, panie, dalej. Został potem Psunabudes
13 Ozyr |      dowodzą głupoty.~- Zapewne, panie, ale nie dorzucaj ich na
14 Ozyr |     przenikliwy umysł, jak twój, panie, albo jak umysł krokodyla,
15 Ozyr |          szują. Ale zważ jednak, panie, że gdyby Psunabudes rządził
16 Zpami|        Nie umiem jeszcze lekcji, panie Wawrzynkiewicz." Odrabiałem
17 Zpami|         mówił jeszcze w progu:~- Panie Wawrzynkiewicz, mama będzie
18 Zpami|    celujący... same celujące! O! panie Wawrzynkiewicz!~I biednemu
19 Zpami|   powtarzał:~- Dobrze, mój złoty panie, będę zdrów, że aż strach,
20 Zpami|       twarzy, z jakim zawołał:~- Panie, więc to naprawdę nie bajka?
21 Zpami|      powtarzać:~- Co ja poradzę, panie Wawrzynkiewicz, co ja mogę
22 Zpami|          jej pani Marii.~- Drogi panie! - wołał złożywszy ręce -
23 Zpami|         jakby sennie: "Ja myślę, panie, że to się na nic nie zdało."
24 Zpami|        chory?~- Nic mi nie jest, panie, tylko mi bardzo zimno.
25 Zpami|     robisz? Co tobie, dziecko?~- Panie - odrzekł uśmiechając się -