Nowela

 1 Janko|       i pewno myślał sobie, że cała wieś gra. Jak posłali go
 2 Janko|        tam chłopak duszę swoją całą wysyłał ku nim przez oczy,
 3 Janko|      na drugi raz nie kradł, i cała rzecz.~- Bo pewno!~Zawołali
 4   1  |      jedną szkodę w koniczynie cała jego chudoba pójdzie na
 5   1  |     ciemnych niż do łóżek, a i cała sala robiła wrażenie jednej
 6   1  |    emigranckimi zarzucona była cała sala, co powiększało jej
 7   1  |   grzywy bałwanów przechodziły całą jego długość; olbrzymie
 8   1  |       za pan?~Cóżeś to za pan?~Cała twoja sukiencyja~Czapka
 9   1  |        za pani?~Cóżeś za pani?~Cała twoja sukiencyja~Wianek
10   1  |        są całe ulice, a raczej cała pokrywająca je warstwa błota.
11   1  |      część ta miasta ruchliwa, cała bowiem emigracja, która
12   1  |        się blada i chorobliwa, cała twarz jakby drobniejsza
13   1  |    śmierci, jaką daje młodość. Cała w niej dusza wzdrygnęła
14   1  |     którzy nie chcąc czekać na całą gromadę, puścili się w pojedynkę,
15   1  |   polanki stanęły zręby domów, cała zaś jej powierzchnia pokryła
16   1  |    Niemcy wzięliby się zapewne całą gromadą do wycięcia lasu
17   1  |    wycięcia lasu i oczyściwszy całą przestrzeń, postawiwszy
18   1  |     śniegów w dalekich górach. Cała polanka rozmiękła i zmieniła
19   1  |     widać na widnokręgu. Za to cała okolica wyglądała jak jedno
20 Latar|   natchnione. Oddał bezwiednie całą swoją żywność ptakom, które
21 Latar|     podane ku sobie i brzmiące całą noc chórami żab. Niegdyś
22 Sach |        oblewa krwawym blaskiem całą arenę. W tym to blasku ukaże
23 Ozyr | postała ani na chwilę myśl, że cała jego robota może przynieść
24 Zpami|        obcą i odpychającą; tam cała atmosfera była swojska i
25 Zpami| wsparły się na moim ramieniu i cała dusza wybiegła do oczu,