Nowela

 1   1|      on cię nie opuści.~Czarny Orlik, niechybny myśliwiec z Teksasu,
 2   1|      albo niczyją - odpowiadał Orlik. - Zmarnieją tu wszyscy,
 3   1|       cię nie poratuję.~Czarny Orlik nie mylił się: osada marniała.
 4   1|     najmocniejszy."~Ale Czarny Orlik, który z borem się znał,
 5   1| południowi, gdy się zmroczyło. Orlik wziął karabin i poszedł
 6   1|       w skrach i blasku Czarny Orlik.~Twarz miał okopconą dymem
 7   1|       na której leżał Wawrzon, Orlik ustawił swój namiot, by
 8   1|        i ja miłuję innego.~Ale Orlik odpowiadał:~- Choćbym kraj
 9   1|     chcę tego!~Co do Wawrzona, Orlik zdawał się mieć słuszność.
10   1|         i nad sobą. To, że jej Orlik obiecywał, iż byle mu ślubowała,
11   1|       Pewnej głuchej nocy, gdy Orlik poszedł jak zwykle do boru,
12   1|       gałęzi na tratwę.~Był to Orlik.~- Maryś! - rzekł - jakom
13   1|        wiedzieli, ale płynęli. Orlik od czasu do czasu odpychał
14   1| Tymczasem dniało coraz więcej. Orlik widząc, że żadnego pnia
15   1|      dopóki śmierć przed nami.~Orlik począł znowu wiosłować.
16   1| będzieta mogli, a ciebie niech Orlik do starego pana do Nowego
17   1|        wezgłowia ze łkaniem... Orlik wiosłował i łzy dusiły go
18   1|       często niosło ich kołem. Orlik czuł, że go siły opuszczają,
19   1|    Clarcsville! - mówił szybko Orlik. - Jankesy wysłali ją na
20   1|      Po niejakim jednak czasie Orlik ujrzał, że łódź nie posuwa
21   1|       głosy.~- Strzelę - rzekł Orlik - światło zobaczą, huk usłyszą.~
22   1|       o panewkę. Proch zamókł.~Orlik rzucił się na tratwę jak
23   1|    plusk stał się szybszy. Ale Orlik zanurzvł się znowu. Porwał