Nowela

 1   1  |       szybciej, głośniej, niby dwa złe duchy, które ciągnęły
 2   1  |       lądu, wielmożny panie?~- Dwa dni! dwa dni! - powtarzał
 3   1  |    wielmożny panie?~- Dwa dni! dwa dni! - powtarzał z trudnością
 4   1  |         pokazując jednocześnie dwa palce.~- Dziękuję pokornie.~-
 5   1  |    czyli zajazdy, w których za dwa dolary tygodniowo można
 6   1  |        gajdoków je tyla, że na dwa razy wstrzyma. Pan Bóg je
 7   1  |      ich, więc ją wypędzili we dwa dni. Potem niczego już nie
 8   1  |    spytał:~- Głodniście?~- Bez dwa dni niceśmy nie jedli, jeno
 9   1  |  będzie niezawodnie liczyła ze dwa miliony mieszkańców, a ziemia,
10   1  |    rzeczy stoją, pokręcili się dwa dni, następnie wykłócili
11   1  |       z ludzkiej niemocy. "Rąb dwa lata, a potem z głodu zamrzyj"
12   1  |      mu po pacierzach chodzić. Dwa dni nie zważał na to, trzeciego
13   1  |        tym czółnie nie było.~W dwa miesiące potem Marysia wyszła
14   1  |     jak dziecko. Trwało tak ze dwa miesiące. Pewnego jednak
15 Latar|     dnia staje się podobny jak dwa paciorki w różańcu i chyba
16 Latar|        w oknach, grobla, młyn, dwa stawy, podane ku sobie i
17 Sach |         W pięć lat liczyła ona dwa tysiące mieszkańców.~Szóstego
18 Sach | Antylopy. W mieście wychodziły dwa "Tagblatty" i jedna "Montagsrevue".
19 Bajka|   chyba nie wiesz, że ja przez dwa lata byłem na edukacji w
20 Zpami|      wesołością i świeciły jak dwa węgielki. Zrzucał natychmiast
21 Zpami|  jakiej żył ciągle. Dwie siły, dwa głosy, których słuchać jest
22 Zpami|        że dostawszy poprzednio dwa celujące, pytał się mnie,
23 Zpami|        na katafalku, a naokoło dwa rzędy świec. Pokój, w którym