Nowela

 1   1|       że "ono takuteńkie jak w Lipińcach". Jakoż wszystko było dla
 2   1|       kolonię ma...~- Ma, to w Lipińcach.~Marysia nie odrzekła nic,
 3   1|       i dziwować, ale zawdyk w Lipińcach było lepiej.~- Nie bluźniłabyś
 4   1|      oboje zaczęli rozmyślać o Lipińcach. Wawrzon Toporek rozmyślał,
 5   1|       darmo tyle, ile w całych Lipińcach nie było - i z borem, i
 6   1|       masz, Wawrzonie? Byłom w Lipińcach", ale śruba burzyła wodę
 7   1|       studni, do żurawianej, w Lipińcach wodę brać. Pierwsze gwiazdy
 8   1|        Co on tam robił teraz w Lipińcach, kiedy już pierwsze śniegi
 9   1|        czy ty o niej myślisz w Lipińcach?~Powoli słońce chyliło się
10   1|         czy ty mnie słyszysz w Lipińcach?!~I żal okrutny ściskał
11   1|        ogromne, byłby został w Lipińcach. Prócz tego jeszcze jedna
12   1|  przyszła jej piosenka, jaką w Lipińcach panny młode na weselach
13   1|      różnica! Oto w spokojnych Lipińcach Wawrzon był gospodarzem
14   1|      mówiły: "Lepiej ci było w Lipińcach". Sumienie krzyczało: "Wawrzon,
15   1|    Łachmany. Psy by na nią i w Lipińcach szczekały, a jednak tak
16   1|   migocąc mówiły dziewczynie o Lipińcach i przypominały, jako dawniej
17   1|     kraj świata, jeden Jaśko w Lipińcach. Ale ten, choć przyrzekł
18   1|         że Jaśko był daleko, w Lipińcach.~Pożoga tymczasem hucząc
19   1|    mówił o grzechach swoich, o Lipińcach i o tym, że mu Bóg nie pozwoli
20   1| obejmuje go rękoma: już jest w Lipińcach. Tak jest. On już w Lipińcach,
21   1|  Lipińcach. Tak jest. On już w Lipińcach, bo tylko martwe jego ciało
22   1|       ciebie! Jemu za dobrze w Lipińcach.~Nadeszła noc. Orlikowi