Nowela

 1 Janko|    spoglądał, zadzierając jak ptak głowę do góry. Matka, biedna komornica,
 2   1  |       różne przelatywały jej przez głowę, a w duszy krzyczało coś:~-
 3   1  |   dziewczynę, na jej jasną jak len głowę i coś, niby rozrzewnienie,
 4   1  |             Gdyby choć dach im nad głowę, bo przemokli do koszuli.
 5   1  |          go nie słyszała. Oparłszy głowę o ścianę przymknęła powieki.
 6   1  |       niedoli nikt nie dojrzał. Tu głowę zawrót po prostu brał, ręce
 7   1  |    rusztowania, drugą począł bić w głowę, by przytłumić jej krzyki.
 8   1  |     ptactwa, przelatywał jej przez głowę na kształt obrazów i błyskawic:
 9   1  |    zbliżyła, wziął w obie ręce jej głowę i pocałował ją w czoło.~
10   1  |          mi z domu garść ziemi pod głowę do trumny.~- Yes, father! -
11   1  |          widziała w ciemności jego głowę i ramiona prujące wodę mimo
12   1  |         pianę w oczy, więc wznosił głowę, nabierał oddechu i wzrok
13 Latar|         tylko tego, że ubieliły mu głowę. Wreszcie zestarzał się -
14 Latar|        mgnienie oka. Starzec oparł głowę o skałę i przymknął oczy.
15 Ozyr | Jastrzębiooki odrzucił wagi, objął głowę dłońmi i przymknął oczy.~
16 Ozyr |          drapie się w tej chwili w głowę.~...Ale niepróżno zowią
17 Bajka|         Usłyszawszy to sęp podnosi głowę i rzecze z wielką dumą:~-
18 Zpami|            wprowadzały biedną jego głowę w taki zamęt, że spać nie
19 Zpami|           też szedł w kąt, ściskał głowę obu rękoma i milczał: egzaltowany
20 Zpami|       widziałem go, jak ścisnąwszy głowę obu rękoma, szeptał myśląc,
21 Zpami|        zdobiącymi tę młodą, piękną głowę, świtały gęsto srebrne nitki.
22 Zpami|            że dziecko będzie miało głowę za nisko. A Michaś leżał