Nowela

 1 Janko|              Biedne małe chłopskie serce drżało na tę myśl ze szczęścia.~
 2   1  |            przyznawał, ściskały mu serce; bo też ten polski chłop,
 3   1  |            żal okrutny ściskał jej serce tak, że poczęła szlochać
 4   1  |            zwiesza, a do czego jak serce przywrze, to się nie oderwie,
 5   1  |        lepsza otucha wstąpiła mu w serce. W głodzie znaleziony kawałek
 6   1  |            ust poczuł, że oddycha. Serce w niej biło, choć słabo;
 7   1  |    nadzieja zaczęła mu wstępować w serce.~Jakoż siność ustępowała
 8   1  |         otucha jakaś wstąpiła im w serce. Ci, co go znali jeszcze
 9   1  |          Granica. Biedne chłopskie serce bije jak młotem... Jedźcie
10 Latar|           który miał dobre, proste serce, czuł się wzruszony.~- Well! -
11 Latar|         biedach, bity i kuty, miał serce dziecka. W czasie epidemii
12 Latar|  wiadomości z Europy. Biedne stare serce! Na tej wieży strażniczej
13 Latar|            cudem" - więc się w nim serce rwało. Chwile mijały jedna
14 Sach | zgliszczach Chiavatty! Ludzie mają serce.~Po przedstawieniu sachem
15 Zpami|          tych bizantyjskich tomów, serce mi się po prostu ściskało.
16 Zpami|           podnieść. Ale że samotne serce, miotane życiem, musi w
17 Zpami|             do której rwało mu się serce, ale musiał udawać, że słucha
18 Zpami|      dziecka. Tam czekało na niego serce matki i życzliwość ludzka,
19 Zpami|       mruczenie. Otworzyłem oczy i serce mi zabiło niespokojnie.
20 Zpami|           kapelusz.~Gdy go zdjęła, serce ścisnęło mi się dziwnym
21 Zpami|             Miałeś zły akcent, ale serce poczciwe. Nie wiem, gdzie