Nowela

 1   1  |         rosnąć przez dni siedem; sama burza szalała jeszcze przez
 2   1  |         się państwo uśmiechało i sama nie wiedziała, czemu do
 3   1  |          i rybami, które zapewne sama woda wyrzuca na piasek;
 4   1  |     chora jest i wynędzniała. Ta sama to niby Marysia, ale jej
 5   1  |   kobietę, póki mogła, ale teraz sama potrzebowała poratowania.~
 6   1  |      sieni, a dziewczyna została sama na ulicy. Ułożyła węzełki
 7   1  |          s asilum", i zeszli nad samą wodę. Budowano w tym miejscu
 8   1  |        przez bory; zostaniesz ty sama na świecie, sieroto. Bóg
 9   1  | Przyjdziesz do mnie, przyjdziesz sama, a ja cię wezmę jak wilk
10   1  |            Namiot zerwało... a i sama tratwa mogła rozbić síę
11   1  |     topieli...~Tymczasem Marysia sama na tratwie, tylko z trupem
12   1  |        Była znowu w Nowym Jorku, sama, bez pomocy, bez opieki,
13 Latar|       tymczasem ta mowa przyszła sama do niego - przepłynęła ocean
14 Legen|     pieśni tak szumnej jak burza sama:~Wesoło płyńmy, wesoło!~
15 Legen|      lata całe - a ona nie tylko sama zdawała się być niezłomną,
16 Legen|         żeglarskiej. - "Purpura" sama popłynie - mówili. - Po
17 Zpami|      widziałem ją nieszczęśliwą, samą, a zawsze dobrą jak anioł,
18 Zpami|        przekonywało mnie, że nie sama jednak praca wyczerpywała
19 Zpami|         jeszcze.~Zmieniała teraz sama okłady chłopcu i podawała
20 Zpami|     jednak się zerwałem, wbiegła sama do przedpokoju, ogarniając
21 Zpami|     przechodziła prawie w obłęd. Sama układała heblowiny w trumnie