Nowela

 1   1  |         widać, a szedł naprzód. Fala płynęła ku niemu, a on ku
 2   1  |       samo. Szczęściem dla nich fala zmniejszała się, wiatr ustawał,
 3   1  |     tylko tarczy widać było nad falą, potem tylko promienie,
 4   1  |      siç wcale. Rzekłby kto, że fala osłabła i rozlała się pod
 5   1  |    nagle zniżył, a jednocześnie fala głucho uderzyła w okrągłe
 6   1  |   ciemnościach, lub zabełkotała fala uderzając o bulwark kamienny.
 7   1  |      się sporo na wodzie: jedna fala je przynosiła, druga odnosiła
 8   1  |         step. Wiatr na nim wiał falą traw i migotał kwiatami.
 9   1  |        rzuciło się z drzew, ale fala porwała ratujących, okręciła
10   1  |         bo spłynęła jak tratwa. Fala okręciła ją wokoło całej
11   1  | światłem. Czasem gwałtowniejsza fala cofnęła go, czasem uniosła
12   1  |        mu gardło. Zanurzył się. Fala przeszła nad jego głową,
13 Latar|         dno morza, w który biła falą, pluła pianą - a który jednak
14 Latar|         z nocą, z ciemnością, z falą; w izbie zaś spokojnie było
15 Latar|    żeglarków, które odpływająca fala osadzała na piasku. W nocy,
16 Latar|         lianami, szumiący jedną falą olbrzymich storczyków, palm,
17 Latar|       Ojczyzny łono...~Wezbrana fala przerwała tamę woli. Stary
18 Latar|         szumi bez wiatru... jak fala morska. Wkrótce świtanie .
19 Legen| majtkowie.~- Nic to! płyniemy z falą! - odpowiadała większość
20 Zpami|   przyczepia się muszla miotana falą - więc moje przywarło do
21 Zpami| wiedział, walczył, jak tonący z falą - rozpaczliwie, ale na próżno.~