Nowela

 1 Janko|          hałas w całym dworze...~Na drugi dzień biedny Janek stał
 2 Janko|          niech mu da rózgą, żeby na drugi raz nie kradł, i cała rzecz.~-
 3 Janko|            go zanieść do domu... Na drugi dzień nie wstał Janek, a
 4   1  |        ryknęło. Wiatr uderzył raz i drugi, położył statek bokiem,
 5   1  |      rozmowy i nawoływania. Wkrótce drugi statek nadpłynął z samego
 6   1  |            chwila nadaremnie już... drugi dzień; Marysia zaś siedzi
 7   1  |             już wydali wszystko, że drugi dzień nic nie jedzą, że
 8   1  |       zachwiała się na nogach raz i drugi, wreszcie rzekła z prośbą
 9   1  |        każdy pal tak odbijał, jakby drugi był pod spodem, i ślicznie
10   1  |        lekko, uśmiechnęła się raz i drugi, na koniec otworzyła powieki.~
11   1  |         Porzucamy ich w tej chwili. Drugi okres ich tułactwa za chlebem
12   1  | zaprzepaścić się na zawsze. Jeden i drugi Mazur spoglądał to na własne
13   1  |             dzień. Ubiegł tydzień i drugi. Naokoło polanki zrąbano
14   1  |             Upłynął znowu tydzień i drugi. Zapasy dobiegały końca.
15   1  |      zaczerwieniło się, jakby w nim drugi był pożar. Zrobiło się widno
16 Latar|           prawdopodobniejsze, że na drugi dzień nie znaleziono jego
17 Latar|            w roku trzydziestym. Ten drugi jest hiszpański z wojny
18 Latar|             to od was tylko zależy. Drugi raz się może taka posada
19 Latar|            to jeden ogół, woda - to drugi, a wśród tych nieskończoności
20 Zpami|          depeszę do pani Marii i na drugi dzień dzwonek, targnięty
21 Zpami|        drgały, uśmiechnął się raz i drugi, a w końcu wargi jego wyszeptały:~-