Nowela

 1 Janko|          od rana do wieczora, choć tyle za to odbierał szturchańców,
 2   1  |     powysypywali się na pokład. Na tyle okrętu widać było czarne
 3   1  |       statek pochylił się mocniej, tyle razy przytulała się do niego
 4   1  |       pójdzie na marne, że stracił tyle pieniędzy, część inwentarza,
 5   1  |     Ameryce. Ziemi obiecywał darmo tyle, ile w całych Lipińcach
 6   1  |            za jedną szkodę stracił tyle, że parobka mógłby za to
 7   1  |         przez tak wielką, że przez tyle dni i nocy. Myślał, że promem
 8   1  |   wywieszono jedną chorągiew, a na tyle statku drugą, większą.~Ożywienie
 9   1  |            było, bo ile łez miała, tyle wypłakała. Czasem jej się
10   1  |       pełne życia, wesołe. Naokoło tyle było błękitu i światła,
11   1  |          było im wrócić szczęście. Tyle przecie statków odpływa
12   1  |           i nie mógł zrozumieć, że tyle "dobroci", jak nazywał grunta,
13   1  |        Pański... Jezu! Jezu! za co tyle szczęścia jemu grzesznemu?
14 Zpami|          było czasu na to. Dziecko tyle miało do roboty, tyle do
15 Zpami|      Dziecko tyle miało do roboty, tyle do wyuczenia się na pamięć,
16 Zpami|           wyuczenia się na pamięć, tyle do napisania co dzień, że
17 Zpami|          na kowadło i biło młotem; tyle by więc wygrał, ile by jako
18 Zpami| wyprowadzam na przechadzkę, sypiać tyle, ile mu każę, i nie upierać
19 Zpami|           poświęcać każdemu z nich tyle czasu, ile wymagała jego
20 Zpami|            w którym biedne dziecko tyle się naodmieniało słów łacińskich