Nowela

 1 Janko|      juże z was nic nie będzie, moja kumo; już wam na tamten
 2   1  |        sprzedam i pojadę. Maryś moja - mówił - gdzie ty będziesz,
 3   1  |   jeślić ja cię opuszczę. Maryś moja jedyna!~Wspominając te słowa
 4   1  |         Dyć ja nie narzekała na moją niedolę, dyć ja z wami cierpiała
 5   1  |         do Marysi - oto tu masz moją kartkę: schowaj ją święcie.
 6   1  |         do czasu odzywał się:~- Moja córuchna chodzi po łące
 7   1  |      będziesz, bo ja go zabiję. Moją musisz być albo niczyją -
 8   1  |      Marysi rzekł:~- Musisz być moją, jakom jest ten, który spalił
 9   1  |         na świecie i musisz być moją. Co zrobisz, jak ci stary
10   1  |    zaniosę, aleć nie poźrę. Tyś moja! tyś jedyna! Kto mi cię
11 Latar|       rozumieć:~Litwo, ojczyzno moja, ty jesteś jak zdrowie!~
12 Latar|         Tymczasem przenoś duszę moją utęsknioną ~Do tych pagórków
13 Ozyr |         Głupota. - Mądrość jest moją osobistą nieprzyjaciółką.~
14 Ozyr | Wszechmocnym, bo oto wszechmocą moją rozcinam, jak mieczem Faraona,
15 Bajka|       dałbyś mi się pożreć, aby moja osoba mogła nieco zaokrąglić
16 Bajka|       to w takim razie nadzieja moja tylko w Bogu - i trochę
17 Zpami|    starał się pocieszać, to już moja rzecz. Sam napracowałem
18 Zpami|      miłość we mnie, to prędzej moja religia.~Michaś bardzo przypominał
19 Zpami|         on za postępy dostawał, moja własna przyszłość zależała.
20 Zpami|        najdroższa! Czy ukochana moja wie, jak jest perfectum