Nowela

 1 Janko|   położnicy, kręciły głowami i nad matką, i nad dzieckiem. Kowalka
 2 Janko|            jak ptak głowę do góry. Matka, biedna komornica, żyjąca
 3 Janko|     wychowa, a jeszcze mniej, żeby matka mogła doczekać się z niego
 4 Janko|           boru "grlało". Oj! Oj!~A matka na to:~- Zagram ci ja, zagram!
 5 Janko|      słyszał granie... Do kościoła matka nie mogła go brać, bo jak,
 6 Janko|         było ledwie żywe.~Przyszła matka, zabrała chłopaka, ale musiała
 7 Janko|            Co, synku? - ozwała się matka, którą dusiły łzy...~- Matulu,
 8 Janko|          ci, synku, da! - odrzekła matka; ale nie mogła dłużej mówić,
 9   1  |      odpowiada; ona wielmożna, ona matka najsłodsza, taka poczciwa,
10   1  |          nad okrętem i nad Jaśkiem Matka Boska uśmiechnięta w jasności
11   1  |         oczy ku ojcu: "Tatulu! tam Matka Boska! tam Matka Boska!"~
12   1  |       Tatulu! tam Matka Boska! tam Matka Boska!"~Chwila jeszcze,
13 Ozyr |         Psunabudesem jak kochająca matka. Dyktowałam mu wszystkie
14 Zpami|          że zaś mu powiedziano, iż matka bardzo jest nieszczęśliwa,
15 Zpami|         wysokim wyobrażeniu, jakie matka miała o jego zdolnościach,
16 Zpami|  niezwykłymi zdolnościami - pisała matka - ufam więc, że nie zawiedziesz
17 Zpami| przedstawiał sobie, co na to powie matka, jaki to będzie dla niej
18 Zpami|        rozumna kobieta i kochająca matka. Nie mówiłem Michasiowi
19 Zpami|             że cokolwiek wypadnie, matka wie, że pracuje, i potrafi
20 Zpami|          Nakryłem go kołdrą, którą matka, zrywając się z łóżka, zsunęła