Nowela

 1   1  |                Koszta ciągle rosły. Na koniec przegrał Wawrzon sprawę.
 2   1  |           strawę, ich odpychano na sam koniec, tak że i głodem przyszło
 3   1  |               się wszystkim, że to już koniec.~Po chwili wszedł oficer
 4   1  |                  To rzekłszy, podniósł koniec linki, którą poprzednio
 5   1  |          statki większe i mniejsze, na koniec dotarł do warfów i zsunął
 6   1  |         przytułki dla marynarzy; tu na koniec jaskinie zbrodni, nędzy,
 7   1  |             gdyby przed nim był gdzieś koniec onej drogi krzyżowej; wiedział
 8   1  |          znikąd nadejść, bo to był sam koniec portu, na którym w dzień
 9   1  |      Dziewczyna uczuła, że słabnie. Na koniec nogi jej trafiły na próżnię,
10   1  |          litania, nędza nowojorska; na koniec - co to się z nią dzieje?
11   1  |        uśmiechnęła się raz i drugi, na koniec otworzyła powieki.~Wówczas
12   1  |            Dziwuję się.~Przejechali na koniec rzekę ze trzy razy szerszą
13   1  |               zgnieść lub podważyć.~Na koniec wpadła między gałęzie jakiegoś
14   1  |                chwilę leżał martwy; na koniec podniósł się i mówił:~-
15 Latar|               przyjmować byle kogo; na koniec, w ogóle kandydatów na posadę
16 Latar|                słyszanej niegdyś... Na koniec opanowała go tylko jedna
17 Sach | niecierpliwością oczekują zaczęcia. Na koniec dzwonek się odzywa, ukazuje
18 Legen|               zrywali się do walki.~Na koniec ręce im opadły. Poczuli,
19 Zpami|           zsypać z klepsydry: miał być koniec.~Koło północy zdawało się
20 Zpami|              zaczęto ubierać ciało, na koniec gdy ustawiano katafalk.