Nowela

 1 Janko|    biedna komornica, żyjąca z dnia na dzień niby jaskółka pod
 2   1  |     już trwać długo. Drugiego dnia rankiem, gdy wyszli na pokład,
 3   1  |    pewną łyżkę strawy każdego dnia, w niedzielę przed ołtarz
 4   1  |        Dziewczyna też półtora dnia nie jadła, to się uraduje.
 5   1  |      spod Poznania.~Trzeciego dnia Wawrzon i dziewczyna jechali
 6   1  |   roboty, więc zaraz drugiego dnia po przybyciu taboru jaki
 7   1  |    wzrosły zaraz, gdy pewnego dnia zjawił się jakby z nieba
 8   1  |      że przybył i tego samego dnia zaraz zaczął robić doskonałe
 9   1  | interesa. Ale też tego samego dnia osadnicy poczęli się kłócić.
10   1  | najlepsza zgoda panowała tego dnia, drugiego ranka znowu zaczęli
11   1  | ciężka nie pozwalała myśli od dnia dzisiejszego oderwać. Chłop
12   1  |      tam rzeczy psowaly się z dnia na dzień. Ubiegł tydzień
13   1  |       się od gorąca.~Drugiego dnia śreżoga na kształt mgły
14   1  |      tylko policyjna doniosła dnia następnego, że na samym
15 Latar|      się jeszcze tegoż samego dnia. Był to człowiek już stary,
16 Latar|  nawet jego zajęcia. Dzień do dnia staje się podobny jak dwa
17 Latar|       żaglami pojawiał się co dnia w południe olbrzymi szarawy
18 Zpami|     widok Michasia. Wieczorem dnia tego widziałem go, jak ścisnąwszy
19 Zpami|      twarz dłońmi.~Następnego dnia, gdym mu zarzucił na plecy
20 Zpami|      Michasiowi...~Następnego dnia przykryto trumnę wiekiem,