Nowela

 1 Janko|    po dobrodzieja by posłać, żeby wam grzechy wasze odpuścił.~-
 2 Janko|    wychowa, a jeszcze mniej, żeby matka mogła doczekać się
 3 Janko|    Jak posłali go do roboty, żeby gnój rozrzucał, to mu nawet
 4 Janko|   dostać? gdzie takie robią? Żeby mu przynajmniej pozwolili
 5 Janko|      otwarte drzwi kredensu, żeby im się przypatrzeć. Wisiały
 6 Janko|   stójka, niech mu da rózgą, żeby na drugi raz nie kradł,
 7   1  |      drugą za czapkę rogatą, żeby mu jej wiatr nie zerwał,
 8   1  | spełni. Ot, chciałaby tylko, żeby teraz był przy niej i słuchał
 9   1  |     ale on nigdy nie myślał, żeby przez tak wielką, że przez
10   1  |          A no! Chwalić Boga! Żeby jeno dali ziemię zara kiele
11   1  |      przymówię się zręcznie, żeby mi choć ze dwie włóki tego
12   1  |    Wawrzon stracił nadzieję, żeby co znalazło się w popiele.~-
13   1  |    nie jedzą, że są głodni i żeby zmiłował się nad nimi.~-
14   1  |    rusz. Pójdę ja go prosić, żeby choć gajdoki dał upiec.~
15   1  |     się tak Marysi widziało, żeby koniecznie iść do miasta.
16   1  |   dodał sobie "ski" dlatego, żeby handel lepiej szedł. Wóz
17 Zpami|     o tym myślę; nie wierzę, żeby było warto żyć, ale może
18 Zpami|  Zamiast odpowiedzi zacisnął zęby, a w końcu wybuchnął płaczem
19 Zpami|      ale burzył się, zacinał zęby, gryzł i martwił. I tak