Nowela

 1 Janko| dziesiątego roku życia.~Chudy był zawsze i opalony, z brzuchem wydętym,
 2 Janko|      coraz bardziej, brzuch tylko zawsze miał duży, czuprynę coraz
 3 Janko|            Toż to małe i słabe, i zawsze było ledwie żywe.~Przyszła
 4   1  |          Po pięknym zachodzie nie zawsze noc bywa spokojna, dlatego
 5   1  |          nich czekała pokorna jak zawsze i cicha.~Pijani Irlandczycy,
 6   1  |          policzkach.~Uczuł raz na zawsze, że to dziecko - to teraz
 7   1  |       mógł, i zaprzepaścić się na zawsze. Jeden i drugi Mazur spoglądał
 8   1  |          powagę i władzę, ale nie zawsze mogli je utrzymać. W chwilach
 9   1  |          zgłosi, a on ją poratuje zawsze.~Tymczasem dla osady każdy
10   1  |           w domu go nie bywało, a zawsze wracał zdrów, cały. Przezywano
11   1  |           wody i zapadła w nią na zawsze.~Coraz wścieklejszy huk
12 Latar|      nieraz dorabiał się grosza i zawsze tracił go wbrew wszelkim
13 Latar|     dziwnego, że po tylu zawodach zawsze był pełen ufności j. nie
14 Latar|       dobrze. W zimie ożywiał się zawsze i przepowiadał jakieś wielkie
15 Latar|           i wracał szczęśliwy, bo zawsze jeszcze nie dowierzał stałemu
16 Ozyr |        Prawda! masz słuszność jak zawsze, i tylko tak dokładne wagi
17 Ozyr |        nie dbał o Faraona, myślał zawsze tylko o sobie, więc można
18 Zpami|         ją nieszczęśliwą, samą, a zawsze dobrą jak anioł, kochającą
19 Zpami|           przed mymi oczyma... na zawsze...~Dziś, gdy to piszę, upłynęło