Nowela

 1 Janko|      nim przez oczy, bo mu się zdawało, że to niedostępna jakaś
 2   1  |       jakie. Przymknęła oczy i zdawało się jej, że Smolak znowu
 3   1  |        ma Marysi to, co mu się zdawało, powiedzieć; nareszcie rzekł:~-
 4   1  |    który się zbliżał. Chwilami zdawało się, że ktoś wołał z ciemności,
 5   1  |        się tak przeraźliwe, iż zdawało się, że lada chwila belki
 6   1  |       więc Wawrzynowi i Marysi zdawało się, że to już przychodzi
 7   1  |        i chronić się na łóżka. Zdawało się wszystkim, że to już
 8   1  |      rozlane były w powietrzu: zdawało się, że cały świat się raduje,
 9   1  | przepaść. Ale jego to wszystko zdawało się tylko podniecać. Spokój
10   1  |     otworzyła oczu. Wawrzonowi zdawało się, że i on chyba umiera,
11 Latar|    spotykał dobrych niż złych.~Zdawało się natomiast, że prześladują
12 Latar|        bezwiednie, ale w końcu zdawało mu się, że niebo, woda,
13 Latar|    oczy, jakby im nie wierząc; zdawało mu się, że śni - książka
14 Zpami|     gdy podnosił na mnie oczy, zdawało mi się, że patrzę na nią.
15 Zpami|   rozpromieniony i szczęśliwy. Zdawało mi się że w takich razach
16 Zpami|      nowe przynosiły zgryzoty. Zdawało się, iż wszystko przeciw
17 Zpami|      noc śmierci.~Przez chwilę zdawało nam się jednak, że chłopiec
18 Zpami|       być koniec.~Koło północy zdawało się nam stanowczo, że już