Nowela

 1   1  |       się wyraźnie czarny kadłub statku. Kadłub ten, zwrócony dziobem
 2   1  |          grzywę piany aż do burt statku. Nie mówili do siebie nic,
 3   1  |       ich bardzo z pieniędzy; na statku jechali we wspólnej sali
 4   1  |          pokładem. Kołysanie się statku i nieskończoność morska
 5   1  |        przymrzeć. Było mu na tym statku źle, samotno, obco. Oprócz
 6   1  |     wiatru, a tam, przed dziobem statku chyba dziewiąta ziemia,
 7   1  |     schodził się prawie z bokami statku, dlatego owe łóżka na krańcach,
 8   1  |    Tymczasem zaszumiało coś koło statku, jak bór, którym wicher
 9   1  |          przez pokład, targanina statku, krzyk kobiet i płacz dzieci,
10   1  |       jedną chorągiew, a na tyle statku drugą, większą.~Ożywienie
11   1  |         zaczęli wysypywać się ze statku jak pszczoły z ula. Przez
12   1  |         idący w stronę przeciwną statku.~Nagle tyczka pękła z natężenia
13   1  |        chrobotanie wioseł o boki statku: ostatni raz natęża głos
14 Latar| strzelców. Służył jako majtek na statku kursującym między Bahią
15 Latar|        Skawińskiego na pokładzie statku idącego z Aspinwall do New
16 Legen|         było życie załogi na tym statku. Majtkowie, zaufani w jego
17 Legen|     spienione, wrzące. Dopadłszy statku wbiły go aż na dno morza,
18 Legen|          Pękły zwątlałe wiązania statku i nagle krzyk straszny rozległ