Nowela

 1 Janko|     w słomianym "kapalusie", spod którego obdartej kani spoglądał,
 2   1  |      postacie wydobywały się spod pokładu: robotnicy, chłopi
 3   1  | świergocze żałośnie... Potem spod boru, spod ciemnego ozwała
 4   1  | żałośnie... Potem spod boru, spod ciemnego ozwała się przeciągle
 5   1  | mówią dziewki wiejskie:~- My spod Poznania, proszę pana...~
 6   1  |   miasto wynurzyło się jakby spod wody. Wielka radość i zdumienie
 7   1  |       jedną ze Śląska, drugą spod samego Poznania, ale i one
 8   1  |   iść jakby w górę lub jakby spod wody wysuwać. Porozpinane
 9   1  |    rękoma i poczęła wołać:~- Spod Poznania, jaśnie dziedzicu!
10   1  |  Poznania, jaśnie dziedzicu! Spod Poznania.~- Co wy tu robicie?~-
11   1  |    stary pan był także rodem spod Poznania.~Trzeciego dnia
12   1  |     Augustowskiego i Mazurzy spod Warszawy, którzy pracowali
13   1  |  czyli rozbójników zbiegłych spod prawa, w zdziczałych skwaterów,
14   1  |   lub drapichrustów urwanych spod szubienicy; jakkolwiek dotąd
15   1  |     kontry - mówił parobczak spod Chicago. - U nas, w Illinois,
16   1  |    że Marysi oczy tak patrzą spod jasnych włosów jak chaber
17   1  | pomocy u starego pana, rodem spod Poznania.~Otworzył jej obcy
18 Zpami|  spać nie mógł. Wyłaził tedy spod kołdry, zapalał lampę i