Nowela

 1   1  |        Wawrzon trzymał się jedną ręką za poręcz, drugą za czapkę
 2   1  |          pomyśleli, że ich chyba ręka Boża albo inna jaka siła,
 3   1  |      rozprawiając, dźwigał jedną ręką deski, drugą badał co chwila,
 4   1  |    dobrze, że pozbierawszy jedną ręką węzełki z ich rzeczami,
 5   1  |         pchnięty widocznie silną ręką.~Chwilkę stał, potem rzekł
 6   1  |       Coraz większy głód żelazną ręką zaczynał szarpać wnętrzności
 7   1  |      Marysia.~W tej chwili jedną ręką pociągnął ją gwałtownie
 8   1  |      rękę Bożą i wierzyła, że ta ręka nie da jej zginąć; że jak
 9   1  |          bowiem nad nimi potężna ręka Czarnego Orlika. Co dzień
10   1  | zwierzęcia lub człowieka, czasem ręka wysunęła się z wody i zapadła
11   1  |           potem jedna tylko jego ręka wzniosła się nad wodę, potem
12   1  |    Wychudła, drżąca z osłabienia ręka targała za dzwonek przy
13 Latar|        że jakaś potężna a mściwa ręka ściga go wszędzie, po wszystkich
14 Latar|       pytano, czyja to miała być ręka, ukazywał tajemniczo na
15 Latar|        czasu do czasu przyciskał ręką, jakby w obawie, by mu i
16 Legen|      chwyciwszy, co kto miał pod ręką, poczęli chłostać morze,
17 Zpami|         napisania co dzień, że z ręką na sumieniu powiadam: nie
18 Zpami|          przedpokoju, ogarniając ręką świecę, i dygocącymi wargami