Nowela

  1 Janko|             nad wami gromnicę, juże z was nic nie będzie, moja
  2 Janko|         Chudy był zawsze i opalony, z brzuchem wydętym, a zapadłymi
  3 Janko|           piecem i popłakiwał cicho z zimna, a czasem i z głodu,
  4 Janko|           cicho z zimna, a czasem i z głodu, gdy matula nie mieli
  5 Janko|            biedna komornica, żyjąca z dnia na dzień niby jaskółka
  6 Janko|             dzieciaki przy rozmowie z ludźmi palec do gęby wkładający.
  7 Janko|            matka mogła doczekać się z niego pociechy, bo i do
  8 Janko|              do boru za bydłem albo z dwojakami na jagody, to
  9 Janko|          tak raz karbowy, stojącego z rozrzuconą czupryną i słuchającego
 10 Janko|        Muzykant"!... Wiosną uciekał z domu kręcić fujarki wedle
 11 Janko|             zachodzą, jakby już nie z tego świata patrzyły...~
 12 Janko|       niebie lub rozmawiał po cichu z psami, widział nieraz białą
 13 Janko|             grubym głosem wtórowała z powagą: "Jak Bóg dał! jak
 14 Janko|         stójki nie ozwał się za nim z ciemności: - Nie pójdzieszże
 15 Janko|             kot błyszczącymi oczyma z ciemności. Potem zrobił
 16 Janko|           zrobił sobie sam skrzypki z gonta i włosienia końskiego,
 17 Janko|            raczej jak jego skrzypki z gonta, które zaledwie brzęczały.
 18 Janko|           Przykucnięty w łopuchach, z łokciami opartymi o chude
 19 Janko|            opartymi o chude kolana, z otwartymi ustami patrzył
 20 Janko|       Biedny, mały, skulony kształt z wolna i ostrożnie posunał
 21 Janko|         czworakach przed skrzypcami z głową zadartą do góry. Ale
 22 Janko|          słychać.~Po chwili dopiero z ciemności wyszedł dźwięk
 23 Janko|            zaspany głos, wychodzący z kąta kredensu spytał gniewliwie:~-
 24 Janko|        ławnicy, jak stał przed nimi z palcem w gębie, z wytrzeszczonymi
 25 Janko|        przed nimi z palcem w gębie, z wytrzeszczonymi zalękłymi
 26 Janko|       patrzył ptak. Albo on wie, co z nim zrobią? Dopiero jak
 27 Janko|            nim leżały jego skrzypki z gonta.~Nagle twarz umierającego
 28 Janko|           dziecka rozjaśniła się, a z bielejących warg wyszedł
 29 Janko|        mogła dłużej mówić, bo nagle z jej twardej piersi buchnęła
 30 Janko|          powrócili państwo do dworu z Włoch wraz z panną i kawalerem,
 31 Janko|       państwo do dworu z Włoch wraz z panną i kawalerem, co się
 32   1  |           statek "Blücher", płynący z Hamburga do New Yorku.~Od
 33   1  |             wydostał się na pełnię. Z pokładu, jak okiem dojrzeć,
 34   1  |         ciemniejszą i zlewającą siç z widnokręgiem pokrytym białymi
 35   1  |          jakby tonął; czasem niknął z oczu, czasem wzniesiony
 36   1  |      ustawał: wówczas żagle opadały z łopotem, aby następnie znowu
 37   1  |           piszczałek miczmeńskich i z gorączkowym oddechem komina,
 38   1  |          czarnego dymu.~Korzystając z pogody pasażerowie powysypywali
 39   1  |      paltoty i kapelusze podróżnych z pierwszej klasy; na przodzie
 40   1  |             pod pokładem. Niektórzy z nich siedzieli na ławkach
 41   1  |           wodę.~Było i kilka kobiet z dziećmi na ręku i blaszanymi
 42   1  |            aż do pomostu, chwytając z trudnością równowagę i zataczając
 43   1  |           wesołość nie schodziła im z czoła. Pomiędzy wszystkimi
 44   1  |        obcych. Kto oni byli - każdy z nas na pierwszy rzut oka
 45   1  |       niejakim czasie żagle opadły, z wysokiego pomostu rozległa
 46   1  |            chwacki, ale ty go sobie z głowy wybij. Ni jemu do
 47   1  |        niemieccy, próżniacy uliczni z różnych miast nadmorskich,
 48   1  |           na pomoście, więc Wawrzon z Marysią, by nie leźć nikomu
 49   1  |       rokiem w lato zajęli mu krowę z koniczyny. Gospodarz, który
 50   1  |          utrzymania, a koszta rosły z każdym dniem. Wawrzon się
 51   1  |            ziemię będą gryźli oboje z dziewczyną albo pójdą po
 52   1  |          pić. W karczmie poznał się z Niemcem, co się po wsiach
 53   1  |       całych Lipińcach nie było - i z borem, i z łąkami, a chłopu
 54   1  |             nie było - i z borem, i z łąkami, a chłopu aż się
 55   1  |      podawać? Mali wziąć w rękę kij z jeżem i śpiewać pod kościołem "
 56   1  |              Panno anielska"? - Nic z tego nie będzie, pomyślał.
 57   1  |         Hamburgu obdarli ich bardzo z pieniędzy; na statku jechali
 58   1  |            Niemcy towarzysze drwili z niego i z Marysi. W porze
 59   1  |         towarzysze drwili z niego i z Marysi. W porze obiadowej,
 60   1  |             gdy wszyscy cisnęli się z naczyniami do kucharza rozdającego
 61   1  |          chyli i że zaraz nadejdzie z "potrawów". Jakoż zadudniało,
 62   1  |             i ja się obrócę; co się z tobą stanie, to stanie się
 63   1  |             był przy niej i słuchał z nią razem morskiego szumu.
 64   1  |          nią razem morskiego szumu. Z nim by było weselej i raźniej,
 65   1  |          spaść musiały? Czy do boru z siekierą pojechał, czy konie
 66   1  |     obrządzał, czy może go ze dworu z saniami gdzie posłali, czy
 67   1  |          drzew, stada wron ciągnące z krakaniem od boru ku wsi,
 68   1  |             boru ku wsi, dymy idące z kominów ku górze, zamarzły
 69   1  |    uciekające słońce. Dym buchający z komina stał się czerwony,
 70   1  |           którą jechali, ale tamta, z której odjechali: polska
 71   1  |           Podróżni zaczęli schodzić z pokładu. Na okręcie panował
 72   1  |            na morzu, a jednocześnie z wody podniosła się mgła;
 73   1  |     postacie marynarzy wydawały się z daleka jakby cienie. W godzinę
 74   1  |        cicha. Nagle wśród tej ciszy z najdalszych krańców widnokręgu
 75   1  |          zdawało się, że ktoś wołał z ciemności, potem ozwały
 76   1  |   płaczliwie. Nawoływania te biegły z ciemni i nieskończoności
 77   1  |          mówią, że to burza zwołuje z piekieł wiatry.~Jakoż zapowiedzi
 78   1  |            odziany w gumowy płaszcz z kapturem, stanął na wyższym
 79   1  |       pokładzie nie było już nikogo z podróżnych. Wawrzon z Marysią
 80   1  |        nikogo z podróżnych. Wawrzon z Marysią zeszli także do
 81   1  |             jej schodził się prawie z bokami statku, dlatego owe
 82   1  |          Gdzie tu szukać porównania z pięknymi salonami pierwszej
 83   1  |           za sobą szkorbut. Wawrzon z dziewczyną jechali dopiero
 84   1  |        lipiniecką, zdrową, rumianą, z dzisiejszą wynędzniałą przez
 85   1  |       naczynia blaszane, pomieszane z sobą, rozrzucone były w
 86   1  |           niepokojem. Doświadczeńsi z emigrantów wiedzieli, że
 87   1  |             złowróżbne głosy, idące z nieskończoności.~Siedzieli
 88   1  |          blaszane naczynia, węzełki z rzeczami, tłumoki i narzędzia
 89   1  |             po podłodze, przewalane z kąta w kąt. Kilku ludzi
 90   1  |             padło na ziemię; pierze z poduszek jęło latać po powietrzn,
 91   1  |          chwila belki i deski pękną z trzaskiem.~- Trzymaj się,
 92   1  |           tylko pośpiesznie, a ręce z wysileniem trzymały się
 93   1  |        żywioły, mgła pomieszała się z ciemnością, chmury z wodą,
 94   1  |            się z ciemnością, chmury z wodą, wicher z pianą; fale
 95   1  |   ciemnością, chmury z wodą, wicher z pianą; fale biły o statek
 96   1  |              fale biły o statek jak z armat i rzucały nim na prawo,
 97   1  |           ni nam w ziemi leżeć, ino z wody na straszny sąd iść,
 98   1  |        jakim. . Jeden głos krzyknął z kąta: "Still!", ale umilkł,
 99   1  |              wysłuchaj nas!~- Ojcze z nieba, Boże, zmiłuj się
100   1  |      odpowiedzi dziewczyny brzmiały z dziwną uroczystością. Niektórzy
101   1  |            uroczystością. Niektórzy z emigrantów poodkrywali głowy.
102   1  |            spokojniejsze, czystsze. Z zewnątrz do wtóru im wyła
103   1  |         drzwi i runął na salę: woda z szelestem rozpłynęła się
104   1  |       chwili wszedł oficer służbowy z latarką w ręku, cały mokry
105   1  |             nie grzech dla katolika z Lipiniec kusić Pana Boga
106   1  |            ogóle istniał jaki brzeg z drugiej strony? Wątpliwości
107   1  |            Ośmielili się znów wyjść z Marysią na pokład, ale gdy
108   1  |             siła, a nie moc ludzka, z tych przepaści wyratuje.~
109   1  |             błękitną, zlewającą się z niebem. Po onym niebie przelatywały
110   1  |           dni! dwa dni! - powtarzał z trudnością marynarz, pokazując
111   1  |     Dziękuję pokornie.~- Skąd wy?~- Z Lipiniec.~- Was ist das
112   1  |              Odtąd, ilekroć Wawrzon z Marysią byli na pokładzie,
113   1  |       uderzył ich oczy. Oto ujrzeli z dala coś kołyszącego się
114   1  |         wodzie. Ptactwa też białego z czarnymi skrzydłami chmary
115   1  |            całe leciały za statkiem z piskiem i krzykiem. Na pokładzie
116   1  |             wyspa Sandy-Hok i druga z wielkim gmachem, stojącym
117   1  |       zaświstał przeraźliwie, jakby z radości.~- Co to jest? -
118   1  |            ziemię zara kiele miasta z tą ono łączką, bliżej by
119   1  |            dziedzictwo. Parobka się z drzewem rano do miasta pośle.
120   1  |      Wkrótce drugi statek nadpłynął z samego już miasta przywożąc
121   1  |            miasta przywożąc agentów z hotelów i boarding-housów,
122   1  |          się ze statku jak pszczoły z ula. Przez wąski mostek
123   1  |       głowach. Na ich widok Wawrzon z Marysią żegnali się pobożnie.
124   1  |            panował ruch największy; z jednych okrętów zdejmowano
125   1  |           włosach, w rogatej czapce z barankiem i ta dziewczyna
126   1  |           barankiem i ta dziewczyna z Lipiniec, ubrana w granatową
127   1  |             granatową przyjaciółkę, z paciorkami na szyi.~Ludzie
128   1  |            całym mieście. Robotnicy z portu, śpiewając ochrypłymi
129   1  |       ciemne kominy statków rzucały z sykiem snopy iskier, które
130   1  |           od zimna obudził go jakby z odurzenia...~- Tatulu!~-
131   1  |              Schodząc w Nowym Jorku z szerokiej ulicy Brodway
132   1  |         porysowały się i pokrzywiły z biegiem czasu: dachy na
133   1  |            zaklęsły, tynk poodpadał z murów, same zaś mury zapadły
134   1  |       drugie rozczochraną dachówką.~Z powodu nadbrzeżnego położenia
135   1  |             mieszka, żyje i umiera. Z drugiej strony powiedzieć
136   1  |           braku roboty, a po części z zamiłowania. Tu też nocami
137   1  |   irlandzkie lub wycia bijących się z sobą na głowy Murzynów.
138   1  |            w obdartych kapeluszach, z fajkami w zębach przypatrują
139   1  |             w ziemi, o jednym oknie z powybijanymi szybami. Na
140   1  |           mu zaraz oczy; chciał się z siekierą do budowy doków
141   1  |             gdyby dzieci wygnały go z chałupy, to... kosztur by
142   1  |              dałby dziesiątkę; pani z powozu dziecko by wysłała
143   1  |           powozu dziecko by wysłała z pieniądzem w różanej rączce
144   1  |       pieniądzem w różanej rączce i z wielkimi wpatrzonymi w dziada
145   1  |             kręcić, musiał wylecieć z koliska i rozbić się siłą
146   1  |         śmiercią, ale co się stanie z dziewczyną? Gdy o tym wszystkim
147   1  |            nim chłopska rwie i wije z męki: a jemu potrzeba było
148   1  |         tapczanie siedzi dziewczyna z oczyma wpatrzonymi w ziemię,
149   1  |             Dziwna rzecz! Siedzieli z dziewczyną ciągle razem
150   1  |            tygodni już sypiało wraz z rodzicami pod arkadą mostu,
151   1  |      szpitali i nie wiadomo, co się z nimi stało. Drugiej rodzinie
152   1  |  poratowania.~Mogli wprawdzie oboje z ojcem, udać się do kościoła
153   1  |             ksiądz, alboż mogli się z kim rozmówić, kogoś zapytać?
154   1  |         południe, ale mgła wstawała z wody jako zwyczajnie wiosenną
155   1  |             domu spotkał wielki wóz z kartoflami, który w drodze
156   1  |          zaraz za szprychy i zaczął z woźnicą pchać koła. Ciężko
157   1  |     czubiasto ładowny, wysypało się z niego sporo kartofli i wpadło
158   1  |            kartofle nie wypadają mu z zanadrza. Skarb niósł wielki,
159   1  |          wielki, więc podnosił oczy z wdzięcznością ku niebu i
160   1  |        ukradnę - a tu bez kradzenia z wozu spadło. Nie jedliśwa,
161   1  |    zamiatania, ale że się nie mogli z nią rozmówić, że źle spełniała
162   1  |              dusza rada by wylecieć z niej i lecieć jaskółką chybką
163   1  |          przypominały, jako dawniej z innymi dziewczynami siadywała
164   1  |          kądzieli. Jaśko wyglądając z alkierza wołał: "Maryś!
165   1  |         wówczas, gdy on ją do tańca z kąta na środek izby przemocą
166   1  |           posępnej, brudny, obdarty z policzkami wypchanymi tytuniem.~
167   1  |     pozbierawszy jedną ręką węzełki z ich rzeczami, drugą wziął
168   1  |          jej pod nogi rzeczy, potem z równą flegmą uchylił drzwi
169   1  |        podkute, kości wystawały jej z policzków. Wyglądała jak
170   1  |      Przechodzący spoglądali na nią z pewnym rodzajem politowania.
171   1  |    Tymczasem Wawrzon zdążał do domu z tym dobrym uczuciem, jakie
172   1  |          był zbyt głodny. Ujrzawszy z daleka dziewczynę stojącą
173   1  |               Drzewo chłopu wypadło z rąk. Tego już było nadto.
174   1  |            i drugi, wreszcie rzekła z prośbą w głosie:~- Tatulu!
175   1  |       dziewczyna się waha, krzyknął z wściekłością:~- Rzuć, bo
176   1  |          coś niedobrego patrzało mu z oczu. Przez coraz błotnistsze
177   1  |              przeszli około budynku z napisem: "Sailor's asilum",
178   1  |             ciepłem dwoje nędzarzy. Z wody szło tchnienie wiosny
179   1  |         dali zlewała się wdzięcznie z niebem. W tych błękitach
180   1  |            dokuczał jej bardzo, ale z męki i osłabienia sen ją
181   1  |  przepaściach wpadła, jak owa Kasia z chłopskiej piosenki, w "
182   1  |      sznurze;~Ale sznur był krótki, z łokieć go nie staje:~Marysia
183   1  |        okręty wypływały na pełnię i z nich to właśnie dochodziło
184   1  |             wyraz zwierzęcy i ptasi z głodu, a zarazem tak rozpaczliwie
185   1  |         wodę.~Amerykańskie wiązania z desek i belek tworzyły liczne
186   1  |            znajdowała się platforma z desek, za nią zaś taran
187   1  |            jej szeroko rozwarły się z przerażenia.~- Utopię ja
188   1  |      ramionach, a głos mówił ciągle z tym strasznym spokojem:~-
189   1  |             na moją niedolę, dyć ja z wami cierpiała głód i zimno...
190   1  |            w przepaść.~Jakoż spadła z platformy, po drodze jednak
191   1  |   nowojorska; na koniec - co to się z nią dzieje? Widzi jakiś
192   1  |           Widzi jakiś okręt ogromny z podniesionym przodem, na
193   1  |       przodem, na nim tłum ludzi, a z tego tłumu dwie ręce wyciągają
194   1  |         teraz jej mdlejące dłonie i z jakąś siłą nadludzką ciągną
195   1  |             ojcowską.~Ocknąwszy się z omdlenia spostrzegła, że
196   1  |      odpuści, jako ja odpuszczam...~Z bladej jasności, która od
197   1  |         kominy zaczęły się wychylać z cienia i jakoby przybliżać;
198   1  |              twarz bladą jak płótno z sinawym cieniem, spokojną
199   1  |           umrzeć lada chwila. Jeśli z tumanu porannego wynurzy
200   1  |         Mgła ranna rozstępowała się z wolna pod tchnieniem zachodniego
201   1  |       Śliczny, różany dzień wstawał z wody, słońce grzało coraz
202   1  |         rozbudzić. Wawrzon zdjąwszy z siebie sukmanę przykrył
203   1  |             Jakoż siność ustępowała z wolna z jej twarzy, policzki
204   1  |           siność ustępowała z wolna z jej twarzy, policzki poróżowiały
205   1  |            po prostu tym, że któryś z robotników, pracujący przy
206   1  |            ten zwyczaj; ale Wawrzon z Marysią tlumaczyli to sobie
207   1  |           Water-street ku Broadway. Z odpoczynkami zeszło im na
208   1  |           ruch już panował niemały. Z otwierających się bram wychodzili
209   1  |              siwy i wąsaty jegomość z młodym chłopakiem. Wyszedłszy
210   1  |            to pan... i swój pan. On z głodu umrzeć nie da, on
211   1  |           Młody chłopiec, który był z siwym panem, wytrzeszczał
212   1  |         osobnego pokoju zamknął się z nimi i z chłopakiem. Oni
213   1  |         pokoju zamknął się z nimi i z chłopakiem. Oni znowu zaczęli
214   1  |            ten business! My przecie z jednych stron, my dzieci
215   1  |           matki...~Tu widocznie dym z cygara, które palił, zaczął
216   1  |             Nad wodą.~- Wygnali was z mieszkania?~- Wygnali.~-
217   1  | gniewliwości wydawał im się aniołem z nieba.~Gdy jedli, radowało
218   1  |             Wiliam! przywieziesz mi z domu garść ziemi pod głowę
219   1  |         siebie:~- Choćby ich wysłać z powrotem, koszt wielki,
220   1  |          pójdą na dziady. W służbie z dziewczyną Bóg wie, co by
221   1  |            prawie pusta. Tam gruntu z lasem weźmiesz 160 morgów
222   1  |        znajdziecie i innych, którzy z wami pojadą. Zresztą dam
223   1  |          Wiliam obchodził się nawet z Marysią jakby z "lady" jaką,
224   1  |           się nawet z Marysią jakby z "lady" jaką, czego wstydziła
225   1  |     przyszło kilka młodych panienek z grzywkami na czołach, ubranych
226   1  |       schyla i po rękach je całuje, z czego się śmiały bardzo.
227   1  |             to po polsku, rozmawiał z Marysią i Wawrzonem o dalekich
228   1  |        czasu do czasu widocznie dym z cygara gryzł go w oczy,
229   1  |            da jej zginąć; że jak ją z niedoli wyprowadziła, tak
230   1  |            leśnych widać było ludzi z siekierami. Pociąg leciał
231   1  |            giną oczom i zlewają się z niebem. Z okien wagonów
232   1  |             i zlewają się z niebem. Z okien wagonów widać było
233   1  |            ujrzeli jakichś jeźdźców z piórami na głowach i o twarzach
234   1  |           widocznie nazwę obmyślono z góry, wychodząc z zasady,
235   1  |         obmyślono z góry, wychodząc z zasady, że gdzie istnieje
236   1  |            szczególności, że kto by z nich chciał być zdrowym,
237   1  |            leżące na samej granicy, z tamtej strony Missisipi,
238   1  |             wielkich trudów wozami.~Z tych zapomnień mogły się
239   1  |          czasowe i miały ustać wraz z przeprowadzeniem kolei.
240   1  |        ziarnko prawdy trudno czasem z retorycznych plew wyłuskać.
241   1  |         innych, których powstawanie z nie mniejszą przesadą głoszono.~
242   1  |          Warunki wydawały się nawet z wielu względów pomyślnymi,
243   1  |    Poznańczycy, Galicjanie, Litwini z Augustowskiego i Mazurzy
244   1  |     wzdychali do życia, jakie chłop z chłopów powinien prowadzić,
245   1  |         pierwszą sposobność, by się z dusznych, zakopconych dymem
246   1  |             Illinois, połączyli się z pierwszymi i kilkuset ludzi,
247   1  |        część tego Stanu słynną jest z okrutnych zapasów między
248   1  |             przecie można dać sobie z tym wszystkim radę. Mazur,
249   1  |           jeszcze gdy ma po Mazurze z każdego boku i Mazura za
250   1  |        Maćkowi mógł w każdej chwili z kłonicą na pomoc pośpieszyć.~
251   1  |             miasto Little-Rock, ale z Little-Rock do Claresville,
252   1  |         najbliższej osady ludzkiej, z którą miała sąsiadować Borowina,
253   1  |          Borowina, trochę dalej niż z Warszawy do Krakowa, a co
254   1  |         śmiech, podszyta czaporalem z dołu, powikłana w górze
255   1  |            na kształt lin i sznurów z drzewa na drzewo tworzyły
256   1  |  człowiekowi na 160 morgach, pniaki z ziemi wydrapać, wykroty
257   1  |      kwadrat chałupy, na środku zaś z czasem kościół i szkoła.
258   1  |       którymi czuwała straż złożona z młodych, zbrojnych parobków.
259   1  |             rozlegały się wystrzały z karabinów i wołania: "Bywaj
260   1  |             Ludzie, którzy przybyli z dzikich stron teksaskich,
261   1  |         myśliwcami i ci dostarczali z łatwością sobie i swym rodzinom
262   1  |     Clarcsville, a składającymi się z kukurydzowej mąki i solonego
263   1  |              Jakiś grajek przywiózł z sobą skrzypce, na których
264   1  |            sobie tymczasowe namioty z płócien pozdzieranych z
265   1  |             z płócien pozdzieranych z wozów. Inni, zwłaszcza nieżonaci,
266   1  |         chodzić za zwierzyną. Zaraz z początku pokazało się, że
267   1  |       pewnego dnia zjawił się jakby z nieba spadły wóz niejakiego
268   1  |           dach płócienny, na którym z każdego boku czerniał napis
269   1  |      Clarcsville, nie zdjęli skalpu z głowy pana Grünmańskiego,
270   1  |         bitew, w których towarzysze z jednych miast lub osad łączyli
271   1  |           się przeciwko pochodzącym z innych. Doświadczeńsi, starsi
272   1  |          mędrsi zyskiwali wprawdzie z wolna powagę i władzę, ale
273   1  |         ranka znowu zaczęli się bić z sobą przy karczunku. Zgoda
274   1  |   spuszczali chmurnie głowy i dusze z nich ulatywały za morze.
275   1  |           oni jeszcze słuchali. Ale z wyjątkiem tych krótkich
276   1  |          dzielić losy innych. Jakoż z początku lepiej się im działo.
277   1  |          Nowym Jorku. Gorący powiew z Teksasu opalił i pokrył
278   1  |          twarzyczkę. Młodzi chłopcy z Sant-Antonio i znad wielkich
279   1  |             przyskakiwali do siebie z pięściami, w tym tylko byli
280   1  |           jasnych włosów jak chaber z żyta i że to najładniejsza
281   1  |          Ale tam rzeczy psowaly się z dnia na dzień. Ubiegł tydzień
282   1  |           było fraszką w porównaniu z tym, co należało zrobić.
283   1  |         zrobić. Zielona ściana boru z wolna tylko ustępowała przed
284   1  |           puszczają. Pewien chłopak z Chicago dowodził, że widział
285   1  |           jak straszny, kudłaty łeb z błota podniósł i tak na
286   1  |             taboru uciekł. Osadnicy z Teksas tlumaczyli mu, iż
287   1  |         ludzi zachorowało na krzyże z wysilenia, a potem rzuciła
288   1  |        szumiał, jakby się natrząsał z ludzkiej niemocy. "Rąb dwa
289   1  |               Rąb dwa lata, a potem z głodu zamrzyj" mówił chłop
290   1  |       obrazek kościelny.~A chlopaki z Chicago i strzelcy z Teksasu
291   1  |       chlopaki z Chicago i strzelcy z Teksasu patrząc na nią mówili:~-
292   1  |           że jeden jest tylko taki, z którym by poszła na kraj
293   1  |             w takiej już była toni, z takich przepaści Bóg ją
294   1  |        Nowym Jorku, który im pomógł z nędzy wstać i tu się przedostać,
295   1  |          przynosił. Ludzie uciekali z niej nocami, i co się tam
296   1  |           niej nocami, i co się tam z nimi działo, to już trudno
297   1  |         Wawrzon zachorował wreszcie z wysilenia. Ból jął mu po
298   1  |           mchach i gotowała mu leki z wódką.~- Maryś! - mruczał
299   1  |          Orlik, niechybny myśliwiec z Teksasu, który to słyszał,
300   1  |           jako dolę własną. Jać się z borem znam i zginąć jej
301   1  |             Ale Czarny Orlik, który z borem się znał, utkwił weń
302   1  |             bary.~Ludzie popatrzyli z kolei na Orlika i otucha
303   1  |             Ci, co go znali jeszcze z Teksasu, mieli do niego
304   1  |            mając za sobą wszystkich z Teksasu. Gdy się po suplikacjach
305   1  |        Chmary ptactwa podniosły się z łoskotem ze wszystkich stron
306   1  |              Obie wkrótce zlały się z pierwszą i pożar huczał
307   1  |        dalej i dalej.~Hikory pękały z hukiem armatnim w płomieniach.
308   1  |          huczenie ognia, pomieszane z wrzaskiem ptactwa i rykiem
309   1  |          bór. Jutro będziecie mieli z tej strony pola, ile kto
310   1  |            zwiększają się na wiosnę z powodu topnienia śniegów
311   1  |          wyczerpać, a dostać nowych z Clarcsville było niepodobieństwem.~
312   1  |         byle mu ślubowała, to wróci z nią choćby do Lipiniec,
313   1  |        nowych fal, płynących jakoby z pędem wielkim.~Krzyk powstał
314   1  |            powiększał się i mieszał z okrzykami trwogi, z nawoływaniem
315   1  |         mieszał z okrzykami trwogi, z nawoływaniem imion i prośbami
316   1  |            cofać przed parciem fali z miejsca na miejsce. Znać
317   1  |        stronę drzew. Deszcz lał jak z cebra i każda minuta stawała
318   1  |             to topiel, rwanie drzew z korzeniami, łamanie lasów,
319   1  |             ciemność, śmierć.~Jeden z wozów, stojący najbliżej
320   1  |         postaci męskich rzuciło się z drzew, ale fala porwała
321   1  |           łąkę. Chwilami belka jaka z uczepioną ludzką postacią
322   1  |            czasem ręka wysunęła się z wody i zapadła w nią na
323   1  |       którego czub było tylko widać z wody, ale w tej samej chwili
324   1  |              ale w tej samej chwili z owego czuba doszedł głos
325   1  |          zeskoczę...~Zaledwie oboje z Wawrzonem uczynili to, co
326   1  |       kazano, jakaś postać skoczyła z gałęzi na tratwę.~Był to
327   1  |         opuszczę. Boga mi! Ja was i z tej toni wyprowadzę.~Toporkiem,
328   1  |           sobie, uciął prostą gałąź z drzewa, obrobił ją w mgnieniu
329   1  |          oka, potem wypchnął tratwę z gałęzi i począł wiosłować.~
330   1  |          łożysko strumienia płynęli z szybkością błyskawicy. Gdzie?
331   1  |         samym rankiem wydostali się z lasów, bo żadnego wierzchołka
332   1  |       spienionej wody zataczały się z rykiem po pustej płaszczyźnie.
333   1  | zarumieniona znojem, zagrzana walką z powodzią, miała taki wyraz
334   1  |          rozmowę.~- Co mi tam! Byle z tobą... umiłowana...~- Wiosłuj,
335   1  |       dziewczyno! Bogdajbym nie był z Lipiniec wyjeżdżał i ciebie
336   1  |             się, jak chciał Marysię z nędzy topić, bo znowu wołał: "
337   1  |            i dał mu śmierć pogodną. Z początku powtarzał żałosnym
338   1  |          widzi mu się, że stary pan z Nowego Jorku dał na drogę
339   1  |         odkupno kolonii, więc oboje z Marysią jadą z powrotem.
340   1  |           więc oboje z Marysią jadą z powrotem. Są na oceanie,
341   1  |          widzi ten port w Hamburgu, z którego wyjechał, miasta
342   1  |           pługiem. On ręce do niego z wagonu wyciąga. Gospodarzu,
343   1  |      Przyręblami Lipińce. Idą oboje z Marysią drogą i płaczą.
344   1  |        Orlikowi wypadała już tyczka z ręki od wiosłowania i głód
345   1  |            błyskał jakoby ogieniek, z którego smuga odbijała się
346   1  |             się w wodzie.~- To łódź z Clarcsville! - mówił szybko
347   1  |              Jednocześnie wiosłował z największym wysileniem.
348   1  |          statku.~Nagle tyczka pękła z natężenia w Orlikowym ręku.
349   1  |            lasy poniósł. Myślałem i z tobą tak zrobić, alem nie
350   1  |             Ale wkrótce zniknął jej z oczu. Płynął do łodzi po
351   1  |            na jaki inny, dopłynąłby z pewnością. Tymczasem mimo
352   1  |           mimo nadludzkich usiłowań z wolna tylko mógł się posuwać.
353   1  |            Gdyby wrócił, jeszcze by z prądem dopłynął do tratwy,
354   1  |          niesiona tym samym prądem, z którym on walczył. Nagle
355   1  |      Marysia sama na tratwie, tylko z trupem ojca, patrzyła jak
356   1  |           padły...~Wychudła, drżąca z osłabienia ręka targała
357   1  |             trochę odżywiła, byłaby z niej ładna dziewczyna. Oni
358   1  |             na którym raz już spali z ojcem, owej pamiętnej nocy,
359   1  |              jako się w Nowym Jorku z ojcem żywili. Szczęściem,
360   1  |         umrze, jak pomarli wszyscy, z którymi ją dola wiązała.~
361   1  |      Pewnego poranku przywlokła się z wysileniem i z tą myślą,
362   1  |       przywlokła się z wysileniem i z tą myślą, że to chyba już
363 Latar|           jak i dla okrętów idących z New Yorku do Panamy. Zatoka
364 Latar|          był to kłopot niemały, raz z tego powodu, że następcę
365 Latar|      Latarnik jest niemal więźniem. Z wyjątkiem niedzieli nie
366 Latar|             skalistej wysepki. Łódź z Aspinwall przywozi mu raz
367 Latar|             to, że chcąc się dostać z dołu do ognisk na szczyt
368 Latar|           jak u Kreolów, ale sądząc z niebieskich oczu, nie należał
369 Latar|            Stary człowiek wyciągnął z zanadrza spłowiały jedwabny
370 Latar|           Ten drugi jest hiszpański z wojny karlistowskiej; trzeci
371 Latar|  przeszedłem. Miejsce to jest jedno z takich, jakie najgoręcej
372 Latar|          olbrzymich ognisk, podobny z dołu do małego, czarnego
373 Latar|        stracenie. Spoglądając teraz z wieżowego balkonu na oświecone
374 Latar|           go susza; próbował handlu z dzikimi plemionami, zamieszkującymi
375 Latar|             siłę oporu, jaka płynie z prawości serca. W swoim
376 Latar|        beksę, gotowego załzawić się z lada powodu. Prócz tego
377 Latar|        wiorstowe fale wytaczały się z ciemności i rycząc szły
378 Latar|   Tajemnicza mowa oceanu dochodziła z pełni coraz potężniej i
379 Latar|         które przysłaniały księżyc. Z zachodu poczynało dąć coraz
380 Latar|            mocniej. Bałwany skakały z wściekłością na urwisko
381 Latar|             owych okrętach walczyli z nocą, z ciemnością, z falą;
382 Latar|           okrętach walczyli z nocą, z ciemnością, z falą; w izbie
383 Latar|      walczyli z nocą, z ciemnością, z falą; w izbie zaś spokojnie
384 Latar|          nich jak człowiek zbudzony z głębokiego snu. Na wieży
385 Latar|      wszystko do siebie. .Wszystko, z czym styka się latarnik,
386 Latar|           ciągłym zadumaniem się, a z tego zadumania nie budzi
387 Latar|          czasem statki, korzystając z wiatrów, które pasatami
388 Latar|         pióropusz dymu. To parowiec z New Yorku wiózł podróżnych
389 Latar|              spieniony szlak piany. Z drugiej strony balkonu widział
390 Latar|           domki i wieżyczki miasta. Z wysokości latami domki były
391 Latar|         białym, kamiennym bulwarku. Z rana lekki wschodni powiew
392 Latar|         niczym ciszy. Żółte piaski, z których odpłynęły fale,
393 Latar|       promieni słonecznych lały się z nieba na wodę, na piaski
394 Latar|           człowiek łatwo oswaja się z lepszym losem, stopniowo
395 Latar|         przekonaniu. Stary zżył się z wieżą, z latarnią, z urwiskiem,
396 Latar|             Stary zżył się z wieżą, z latarnią, z urwiskiem, z
397 Latar|            się z wieżą, z latarnią, z urwiskiem, z ławicami piasku
398 Latar|            z latarnią, z urwiskiem, z ławicami piasku i samotnością.
399 Latar|     samotnością. Poznał się także i z mewami, które niosły się
400 Latar|           nad lasem. Skawiński znał z bliska podobne lasy, gdyż
401 Latar|             w nich spędził, słyszał z bliska grobowe głosy wyjców
402 Latar|           sprawiało rozkosz patrzeć z wysokości na owe matos,
403 Latar|           tylko czasami w niedzielę z rana. Przywdziewał wtedy
404 Latar|         mleczna głowa podnosiła się z pewną dumą, gdy słyszał
405 Latar|            gdy słyszał przy wyjściu z kościoła, jak Kreole mówili
406 Latar|          nich skwapliwie wiadomości z Europy. Biedne stare serce!
407 Latar|       przybiła do wysepki, schodził z wieży na gawędę ze strażnikiem
408 Latar|        latarni, zapalane co wieczór z taką regularnością, z jaką
409 Latar|       wieczór z taką regularnością, z jaką słońce wstaje rankiem
410 Latar|          jaką słońce wstaje rankiem z wody w tamtych stronach.
411 Latar|          jego wysepce. Zżył się już z myślą, że nie opuści wieży
412 Latar|             zlewał się coraz więcej z tym, co go otaczało. Nie
413 Latar|        zeszedłszy w godzinę później z wieży, spostrzegł, że prócz
414 Latar|            swej miesięcznej pensji, z którą zresztą nie miał co
415 Latar|         prawie. Przesiedział chwilę z zamkniętymi oczyma i był
416 Latar|             nigdy książek polskich. Z tym większą też skwapliwością
417 Latar|         większą też skwapliwością i z tym żywiej bijącym sercem
418 Latar|             fale zaledwie bełkotały z cicha, rozpływając się łagodnie
419 Latar|      zamkowy~Nowogrodzki ochraniasz z jego wiernym ludem!~Jak
420 Latar|         mleczne włosy zmieszały się z piaskiem nadmorskim. Oto
421 Latar|             tak zestarzał, tak zżył z samotną skałą i tak zapamiętał,
422 Latar|           swej żywności, więc kilka z nich zleciało z wierzchu
423 Latar|          więc kilka z nich zleciało z wierzchu latarni aż do niego.
424 Latar|            które rzuciły się na nią z wrzaskiem, a sam wziął znowu
425 Latar|           ułanem i stoi na widecie: z dala karczma pogląda płonącymi
426 Latar|          opar widocznie podnosi się z łąk i obejmuje świat cały
427 Latar|          Jeden drugiemu podaje głos z chaty do chaty; wraz i żurawie
428 Latar|          żurawie krzyczą już gdzieś z wysoka. Ułanowi jakoś rześko,
429 Latar|            pójdzie, jak pójdą inni, z krzykiem i furkotaniem chorągiewek.
430 Latar|          świta, świta! Noc blednie: z cienia wychylają się lasy,
431 Latar|         widzeń walczą w jego głowie z rzeczywistością. Wreszcie
432 Latar|    Pójdziecie precz ze służby. Łódź z San-Geromo rozbiła się na
433 Latar|            pokładzie statku idącego z Aspinwall do New Yorku.
434 Sach |          mogło obchodzić kolonistów z Berlina, Grundenau i Harmonii?
435 Sach |           jest zdzierając im skalpy z głów. Taki stan rzeczy nie
436 Sach |           mógł trwać. Osadnicy więc z Berlina, Grundenau i Harmonii
437 Sach |       wezwawszy na pomoc Meksykanów z La Ora, napadli na uśpioną
438 Sach |              czasie wyszły na łowy. Z samego miasta nie ocalił
439 Sach |       Indian, podobało się Niemcom. Z wideł źle uciekać, ale dobrze
440 Sach |              Dzięki tej myśli zaraz z Berlina, Grundenau i Harmonii
441 Sach |            Szóstego roku znaleziono z drugiej strony wideł kopalnię
442 Sach |        mieszkańców. W siódmym roku, z mocy prawa lynch powieszono
443 Sach |  dziewiętnastu ostatnich wojowników z pokolenia Czarnych Wężów,
444 Sach |            Kolej żelazna łączyła je z Rio del Norte i San Antonio;
445 Sach |           wznosiły się trzy szkoły, z tych jedna wyższa. Na placu,
446 Sach |            że mieszkańcy dumni byli z jego przyjazdu. Wiadomo,
447 Sach |         piętnaście stóp nad ziemią (z towarzyszeniem muzyki) wykona
448 Sach |          królów pokolenia i ostatni z pokolenia: l) Spacer. 2)
449 Sach |      umierającego starego Indianina z dziesięcioletnim chłopakiem.
450 Sach |    chłopakiem. Stary umarł istotnie z ran i wycieńczenia, przed
451 Sach |          przygarnęła sierotę, który z czasem stał się pierwszym
452 Sach |            Rozumie się, że filistry z Antylopy cisnęli się do
453 Sach |             cyrku, aby importowanym z Niemiec żonom i synom, którzy
454 Sach |       Indianina, pokazać ostatniego z Czarnych Wężów i powiedzieć: "
455 Sach |             wykrzyk podziwu zarówno z ust Amalchen, jak i małego
456 Sach |             przez szpary w deskach, z twarzami rozciekawionymi
457 Sach |        które w mieście mieszają się z zapachem słodu. W cyrku
458 Sach |              ze śpiczastym dachem i z gwiaździstą amerykańską
459 Sach |       wymalowana jest bitwa białych z czerwonoskórymi. W chwilach,
460 Sach |            oświecone wnętrze bufetu z setkami kufli szklanych
461 Sach |          olbrzymi żyrandol, złożony z pięćdziesięciu lamp naftowych,
462 Sach |             nie wychodzą na wierzch z ciekawości. Zresztą wszyscy
463 Sach |              frisch Bier! - wszyscy z niecierpliwością oczekują
464 Sach |        dwóch szeregach przy wejściu z areny do stajen. Przez te
465 Sach |            Mathilde, córka piwowara z Opuncia-Gasse, zaniepokojona
466 Sach |           młodego grocernika Flossa z tejże ulicy i pyta z cicha:
467 Sach |         Flossa z tejże ulicy i pyta z cicha: czy ją kocha jeszcze?
468 Sach |           sachem! sachem! przebiega z ust do ust między widzami.
469 Sach |          gra posępną arię Komandora z Don Juana, zaciągają drut
470 Sach |          straszliwy sachem, ostatni z Czarnych Wężów. Ale cóż
471 Sach |         widzieć, a teraz spoglądają z pewnym utęsknieniem na górne
472 Sach |          Deana, złożonej przeważnie z Niemców. Czyżby jeszcze
473 Sach |             filister, jak i ostatni z Czarnych Wężów.~Rozmyślania
474 Sach |             dumny jak król. Płaszcz z białych gronostajów - oznaka
475 Sach |      jaguara. Twarz ma jakby wykutą z miedzi, podobną do głowy
476 Sach |             staje - i niespodzianie z ust jego wyrywa się pieśń
477 Sach |     pięciuset wojowników wychodziło z Chiavatty na ścieżki wojny
478 Sach |          łowy wiosenne. Gdy wracali z wojny, zdobiły ich skalpy;
479 Sach |             ich skalpy; gdy wracali z łowów, przywozili mięso
480 Sach |           bawole, a żony witały ich z radością i tańczyły na cześć
481 Sach |           polu sławy i szli polować z duchami ojców do Srebrnych
482 Sach |             cisza. Wódz wył dalej:~"Z całego pokolenia zostało
483 Sach |        nieludzkie wycie wyrwało się z piersi wodza, zakołysał
484 Sach |            potokami płonącej nafty. Z piersi widzów wyrwał się
485 Sach |           jeden okrzyk. Ale cóż to? Z areny wołają: stój! stój....
486 Sach |          Schlangen!... Kamień spada z piersi widzów. Więc to wszystko
487 Sach |            Jakże odmówić ostatniemu z Czarnych Wężów - w Antylopie,
488 Ozyr |               SĄD OZYRYSA~PRZEŁOŻYŁ Z EGIPSKIEGO PAPIRUSU HENRYK
489 Ozyr |             któregoś tam Tutmesa 1, z którejś dynastii panującej
490 Ozyr |     kłócicie się jak dwie przekupki z Memfis?.~A na to tak odpowiedział
491 Ozyr |           tak odpowiedział pierwszy z duchów:~- Ja, panie, jestem
492 Ozyr |            rozważać, a zatem żadnej z was nie mogę udzielić głosu.
493 Ozyr |           ale uśmiechnęła się jakby z pewnym zadowoleniem i rzekła:~-
494 Ozyr |             wreszcie wiadomo, który z tych dwóch duchów ma pomyśleć
495 Ozyr |       działaczy państwowych i drwił z zasad, które za studenckich
496 Ozyr |        trzeci palec do góry i rzekł z powagą:~- Łapówki nie dowodzą
497 Ozyr |       tradycją egipską, że biorą je z zupełnie czystym sumieniem.~-
498 Ozyr |       którzy byli ich wrogami. Jaka z tego powstawała karykatura
499 Ozyr |           moje wskazać nam mogą, co z nim~uczynić należy.~- Kilka
500 Ozyr |              Psunabudes drwił sobie z Egiptu, nie dbał o Faraona,