Nowela

 1 Janko|  spoglądając jak kot błyszczącymi oczyma z ciemności. Potem zrobił
 2 Janko|         wytrzeszczonymi zalękłymi oczyma, mały, chudy, zamorusany,
 3   1  |     zdziwienie zarazem. Wylękłymi oczyma spoglądali na towarzyszów
 4   1  |        Nie będziewa my grzesznymi oczyma świata oglądali. Ni nam
 5   1  |           rozwinął się przed jego oczyma w całej swej długości. Wawrzon,
 6   1  |     wielkimi wpatrzonymi w dziada oczyma; chłop by pół bochenka chleba
 7   1  |     tapczanie siedzi dziewczyna z oczyma wpatrzonymi w ziemię, zgłodniała
 8   1  |       tylko przed siebie wielkimi oczyma, jak ptak, którego męczą.
 9   1  |           mówiąc patrzył sokolimi oczyma na Marysię jako na tęczę,
10 Latar| Przesiedział chwilę z zamkniętymi oczyma i był prawie pewny, że gdy
11 Latar|         przesuwają się przed jego oczyma szybko i trochę bezładnie.
12 Latar|         karczma pogląda płonącymi oczyma i brzmi, i śpiewa, i huczy
13 Zpami|     dzieciństwem nie miałem przed oczyma. Przeciwnie: widziałem dziecko
14 Zpami|         zerwał się z zaiskrzonymi oczyma, ja zaś przestraszyłem się
15 Zpami|         dziecinnej piersi i przed oczyma widział zamiast światła -
16 Zpami|     Rozbudził się i począł mrugać oczyma ze zdziwieniem, patrząc
17 Zpami|   lekarstwo. Michaś wodził za nią oczyma, gdziekolwiek się ruszyła,
18 Zpami|      wkrótce ją skryły przed mymi oczyma... na zawsze...~Dziś, gdy