Nowela

 1   1  | mężczyzna i młoda dziewczyna. Oboje, nie rozumiejąc po niemiecku,
 2   1  |   oczy nabrały łzami, a potem oboje zaczęli rozmyślać o Lipińcach.
 3   1  |      chyba ziemię będą gryźli oboje z dziewczyną albo pójdą
 4   1  |       towarzyszów, w wodę ich oboje wrzucą, może mu każą wiarę
 5   1  |  Wawrzon i Marysia uczuli też oboje, że choć ich tam wiatr niesie
 6   1  |      dni nie wychodzili wcale oboje na pokład: myśleli, że nie
 7   1  |    nieskończoności.~Siedzieli oboje w głębi sali, w najwęższym
 8   1  |        Dziób okrętu, w którym oboje byli umieszczeni, wzlatywał
 9   1  | zmiłuj się nad nami! - Mówili oboje litanię. W ciemnej sali
10   1  |       Boże zapłać! - odrzekli oboje, ale nie było czasu na dłuższe
11   1  |  poratowania.~Mogli wprawdzie oboje z ojcem, udać się do kościoła
12   1  |       dworze było już ciepło, oboje drżeli w izbie od chłodu;
13   1  |    widok których zdumieli się oboje.~Tymczasem siwy jegomość
14   1  |      jak zeskoczę...~Zaledwie oboje z Wawrzonem uczynili to,
15   1  |      na odkupno kolonii, więc oboje z Marysią jadą z powrotem.
16   1  |      Przyręblami Lipińce. Idą oboje z Marysią drogą i płaczą.
17   1  |       jego gałęziach.~Zaczęli oboje wzywać krzykami pomocy,
18 Zpami|    uczuć i poglądów. Należeli oboje do tego rodzaju istot nerwowych,