Nowela

 1 Janko|       jakaś dla niego świętość, której niegodzien tknąć, że to
 2 Janko|       główkę dziecka i twarz, w której nie zostało kropli krwi.
 3   1  |     którą jechali, ale tamta, z której odjechali: polska ziemia,
 4   1  |      lipinieckim, a dziewczyna, której przykrzyło się nic nie robić,
 5   1  |   przeglądają się w tej wodzie, której plugawa powierzchnia pstrzy
 6   1  |         to właściciel rudery, w której mieszkali, stary mulat o
 7   1  |        razy szerszą od Warty, o której później dowiedzieli się,
 8   1  |    leżała w głuchej pustyni, do której trzeba się było dostawać
 9   1  |     obszernej polance, brzegiem której miały stanąć w kwadrat chałupy,
10   1  |         pora wiosenna, w czasie której na dalszym biegu Missisipi
11   1  |      wnyki; na ścianie domu, na której leżał Wawrzon, Orlik ustawił
12   1  |     Marysia? Ta ściana domu, na której stary chłop leżał pod Orlikowym
13 Latar|     brzeg skalistej wysepki, na której stoi latarnia, i został
14 Latar|         wszystką swoją chininę, której miał znaczny zapas, nie
15 Latar|         niezmierna miłość, przy której wszystko jest niczym...
16 Latar|          Nadchodziła godzina, w której je karmił resztkami swej
17 Bajka|       mam swoją sępią politykę, której twoje istnienie zawadza;
18 Zpami| chłopiec szedł za tą powagą, do której rwało mu się serce, ale