Nowela

 1 Janko|            ja, zagram! nie bój się!~Jakoż czasem sprawiała mu warząchwią
 2 Janko|            wydrze swego kochania...~Jakoż nie wydarła go, bo gdy podniósłszy
 3   1  |        takuteńkie jak w Lipińcach". Jakoż wszystko było dla nich nowym
 4   1  |             nadejdzie z "potrawów". Jakoż zadudniało, nadjechał, zeskoczył
 5   1  |           zwołuje z piekieł wiatry.~Jakoż zapowiedzi coraz były wyraźniejsze.
 6   1  | niebezpieczeństwo nie jest wielkie. Jakoż upłynęła godzina, dwie.
 7   1  |         uczuła, że leci w przepaść.~Jakoż spadła z platformy, po drodze
 8   1  |       zaczęła mu wstępować w serce.~Jakoż siność ustępowała z wolna
 9   1  |         przez lasy i wezbrane wody.~Jakoż kilku ludzi, którzy nie
10   1  |       rzeczą było postawić chałupy; jakoż wkrótce na zielonym podścielisku
11   1  |      Borowinie dzielić losy innych. Jakoż z początku lepiej się im
12   1  |             największym wysileniem. Jakoż ogień rósł im w oczach,
13   1  |           ją chyba gorączka chwyta. Jakoż zaczęła się uśmiechać i
14 Latar|          się dziać coś uroczystego. Jakoż była to chwila wielkiego
15 Latar|            świtanie .wschód ubieli: jakoż i kury pieją już w zapłociach.
16 Zpami|           alem nie mógł powiedzieć.~Jakoż mały Owicki, prymus z klasy
17 Zpami|        przedstawił jej stan rzeczy. Jakoż nadzieje zdawały się nie
18 Zpami|        zwiastował mi jej przybycie. Jakoż otworzywszy drzwi, ujrzałem