Nowela

 1 Janko|    strach ogarnął. W łopuchach czuł się jakby u siebie, jak
 2   1  |        Oprócz opieki Bożej nie czuł nad sobą innej. Miną przy
 3   1  |    jakby ołowiem; stary jednak czuł się jeszcze gorzej od dziewczyny.
 4   1  |       tym wszystkim myślał, to czuł, że go nie tylko Bóg opuścił,
 5   1  |      się, to się krwawi. Chłop czuł, że go coś jak w ziemię
 6   1  |      już do Little-Rock. Chłop czuł sto dolarów w kieszeni i
 7   1  |   wiosłować. Tymczasem Wawrzon czuł się gorzej i gorzej. Chwilami
 8   1  |        niosło ich kołem. Orlik czuł, że go siły opuszczają,
 9   1  |       oddychał coraz trudniej, czuł, że kolana mu tężeją. Pomyślał: ,,
10 Latar|      miał dobre, proste serce, czuł się wzruszony.~- Well! -
11 Latar|     mogła snuć się prawidłowo. Czuł on coś takiego, co czuje
12 Latar|   rozmaitość. Skawiński jednak czuł się tak szczęśliwym, jak
13 Latar|        niemoc, pełna słodyczy. Czuł, że ten odpoczynek, którego
14 Latar|         Nie rozumował nad tym, czuł tylko bezwiednie, ale w
15 Zpami| wiedział, jak zaradzić temu, i czuł się po prostu w kole błędnym,
16 Zpami|      widział już nikogo, i nie czuł nic, nawet głowy matki,
17 Zpami|       śmierci upodobał sobie i czuł się szczęśliwym. Migotania