Nowela

 1   1  |   litanię. W ciemnej sali głos starego i przerywane łkaniem odpowiedzi
 2   1  |        i ciemności nocnej głos starego chłopa ozwał się głucho,
 3   1  |         przypadła zaraz do nóg starego pana, objęła je rękoma i
 4   1  |        mu się pokornie do nóg.~Starego pana dym znowu zaczął widocznie
 5   1  |      na piersi!~- Yes, father!~Starego pana dym tak okropnie zaczął
 6   1  |     dwoje; zechcą wrócić, to i starego zabiorą.~Następnie rzekł
 7   1  |       dwie znane nam postacie: starego chłopa, nazwiskiem Wawrzyn
 8   1  |       pochyliwszy się ku nogom starego, rzekła:~- Nie niewólcie
 9   1  |        ustawił swój namiot, by starego i Marysię od deszczu zabezpieczyć.
10   1  |        a ciebie niech Orlik do starego pana do Nowego Jorku odprowadzi.
11   1  |   Marysia szła szukać pomocy u starego pana, rodem spod Poznania.~
12 Latar| chcecie uszczęśliwić człowieka starego... Przysięgam, że jestem
13 Latar|   Jesteście latarnikiem. Twarz starego zajaśniała niewypowiedzianą
14 Latar|        rozległ się drżący głos starego, .który czytał głośno, by
15 Latar|      jakby niespokojne o swego starego przyjaciela. Nadchodziła
16 Sach |        de Tornado umierającego starego Indianina z dziesięcioletnim