Nowela

 1   1  |     przez chmury przedarło się słońce. Gdy ujrzeli "słonko kochane",
 2   1  |     jakby lipinieckie fujarki; słońce mówiło: "Jak się masz, Wawrzonie?
 3   1  |    myślisz w Lipińcach?~Powoli słońce chyliło się ku zachodowi
 4   1  |    zdawał się gonić uciekające słońce. Dym buchający z komina
 5   1  |       dopustem i każdego ranka słońce coraz większą nędzę jego
 6   1  |       się dzień pogodny, jeśli słońce ogrzeje ją, to się obudzi;
 7   1  |        słodyczy.~Potem wzeszło słońce. Promienie jego padły naprzód
 8   1  |   różany dzień wstawał z wody, słońce grzało coraz silniej, wiatr
 9   1  |       widoczniejszą, to że nim słońce wzejdzie, rosa oczy wyje;
10   1  | wymyśli."~Tymczasem zachodziło słońce. Wysoko między czarnymi
11   1  |    jakoby wschodzącą zorzę lub słońce, które rosło ze straszną
12   1  |     Wieczorem wypogodziło się. Słońce w chwili zachodu pokazało
13   1  |    bądź zdrowa, kochanie moje, słońce moje...~I nim się zmiarkowała,
14 Latar|   samego jeszcze wieczora, gdy słońce stoczyło się na drugą stronę
15 Latar|     taką regularnością, z jaką słońce wstaje rankiem z wody w
16 Latar|       sam wziął znowu książkę. Słońce już było przeszło nad ogrodami