Nowela

501 Ozyr |             on sam nie tylko nic by z własnych korzyści nie uronił,
502 Ozyr |            wzajem ani na jeden włos z mej brody. Co teraz robić?...~
503 Ozyr |    uroczyście:~- Ekscelencjo! Żaden z greckich, fenickich ani
504 Ozyr |             greckich, fenickich ani z tutejszych młodszych bogów
505 Ozyr |            bogów nie wiedziałby, co z tobą uczynić, gdyż widzisz,
506 Ozyr |             ja będę wiedział, który z tych dwóch duchów ma ci
507 Legen| najstraszniejszych.~I płynął ciągle z rozpiętymi żaglami, wspinał
508 Legen|            statki - i płynął w dal, z żaglami w słońcu, tak szybko,
509 Legen|           statek! - mówili żeglarze z innych okrętów. - Rzekłbyś:
510 Legen|        wielkość i dzielność, drwili z niebezpieczeństw. Sroga
511 Legen|             jej siłę zwiększała się z dniem każdym w sercach załogi.
512 Legen|       majtkowie.~- Nic to! płyniemy z falą! - odpowiadała większość
513 Legen|              Wichry zmieszały ocean z chmurami w jeden piekielny
514 Legen|        Wstały słupy wodne i leciały z hukiem na "Purpurę", straszne,
515 Legen|           się wszyscy i poczęli bić z dział do wichrów i fal spienionych,
516 Legen|         walka tej rozpaczy ludzkiej z tym żywiołem. Lecz fale
517 Legen|              Załoga zmniejszała się z każdą chwilą - ale walczyła
518 Legen|        mówiły:~- O, zaślepieni! Nie z dział wam bić do burzy,
519 Bajka|        Rozumie się: jednakże śmierć z poświęcenia przyniosłaby
520 Bajka|          sęp podnosi głowę i rzecze z wielką dumą:~- Prostaku,
521 Zpami|                                     Z PAMIĘTNIKA POZNAŃSKIEGO
522 Zpami|    koniugacje łacińskie lub greckie z tą jednostajnością, z jaką
523 Zpami|       greckie z tą jednostajnością, z jaką w kościele powtarzają
524 Zpami|         Wawrzynkiewicz." Odrabiałem z nim przecie zadania od czwartej
525 Zpami|           po śmierci męża zostawszy z dwojgiem sierot, wszystkie
526 Zpami|             prawie bez wyjścia, bom z drugiej strony widział,
527 Zpami|           do napisania co dzień, że z ręką na sumieniu powiadam:
528 Zpami|            polski akcent i że beczy z lada powodu. Chory sam jestem
529 Zpami|        malec naśmiał się serdecznie z tego, co dzieci bawi, napłatał
530 Zpami|              Ale takiej zgody pracy z dzieciństwem nie miałem
531 Zpami|         idące do szkoły i wracające z niej chmurne" zgarbione
532 Zpami|       wartość nauki i pożytek, jaki z niej płynie. Myślę tylko
533 Zpami|      delikatne rysy, toż samo czoło z cieniem padającym od bujnych
534 Zpami|            w życiu i zetknięciu się z jego rzeczywistością mało
535 Zpami|        mógłby powiedzieć o nich, że z góry są na śmierć skazani,
536 Zpami|              bo przychodzą na świat z wadą serca - za dużo kochają.~
537 Zpami|     miernością. Michaś był ostatnim z rodziny; toteż pani Maria
538 Zpami|        przyszłość. Na nieszczęście, z zaślepieniem, zwykłym matkom,
539 Zpami|          dzieci, których zdolności, z początku średnie, rozwijają
540 Zpami|           się dopiero później razem z siłami fizycznymi i zdrowiem.
541 Zpami|            niczemu, ale wyznaję, że z trudnością uwierzyłem, by
542 Zpami|        doprawdy powiedziałbym razem z Hamletem, że dzieją się
543 Zpami|             filozofom...~Pracowałem z Michasiem, jakby od tych
544 Zpami|    przyszłość zależała. Bo też obaj z moim drogim chłopcem mieliśmy
545 Zpami|          stopień, malec przychodził z klasy rozpromieniony i szczęśliwy.
546 Zpami|             kontenta! Dostałem dziś z geografii... niech pan zgadnie
547 Zpami|         zgaduję, przybiegał do mnie z pyszną minką i zarzuciwszy
548 Zpami|        naumyślnie, a tu mama czyta: Z religii: celujący; z niemieckiego:
549 Zpami|         czyta: Z religii: celujący; z niemieckiego: celujący;
550 Zpami|             niemieckiego: celujący; z łaciny: celujący... same
551 Zpami|           jej sprawi powrót chłopca z celującymi w cenzurze.~Korzystałem
552 Zpami|             w cenzurze.~Korzystałem z takich chwil i dawałem Michasiowi
553 Zpami|           nad zdrowiem dziecka, ale z rozpaczą przekonywałem się
554 Zpami|        poradził, cofnąwszy Michasia z klasy drugiej do pierwszej;
555 Zpami|           Jakoż mały Owicki, prymus z klasy drugiej, którego naumyślnie
556 Zpami|        sprowadziłem, aby się Michaś z nim uczył, mówił, że Michaś
557 Zpami|            w tej zdwojonej energii, z jaką zabierał się do zadań,
558 Zpami|           po prostu w kole błędnym, z którego nie było wyjścia.~
559 Zpami|            go do pokoju i przerobić z nim raz jeszcze wszystkie
560 Zpami|       codziennie, Michaś zerwał się z zaiskrzonymi oczyma, ja
561 Zpami|           surowy wyraz jego twarzy, z jakim zawołał:~- Panie,
562 Zpami|         albo pogardą i wydrwiwaniem z kraju, języka, ojczystych
563 Zpami|         nieraz miał ochotę krzyczeć z bólu, ale burzył się, zacinał
564 Zpami|             pierwsze liście spadają z drzewa młodości; dla niego
565 Zpami|             wysiłki, szamotanie się z trudnościami, stopniowa
566 Zpami|           że nie przyszedł na świat z wrodzoną łatwością do języków
567 Zpami|           wcale była nieszczególna: z trzech najważniejszych przedmiotów
568 Zpami|       dostał trzy stopnie celujące, z których jeden z łaciny.
569 Zpami|           celujące, z których jeden z łaciny. Ze wszystkich uczniów
570 Zpami|           dziecku poświęcać każdemu z nich tyle czasu, ile wymagała
571 Zpami|      publiczną naganę w szkole wraz z zagrożeniem, że zostanie
572 Zpami|           Owicki zapomniał na równi z nim, ale na to nie pozwalał
573 Zpami|         zarzucił na plecy tornister z książkami, zatoczył się
574 Zpami|            głowy. Wrócił w południe z nowym miernym. Dostał go
575 Zpami|        instynktami", tępy i leniwy.~Z dwoma ostatnimi zarzutami,
576 Zpami|       wiedział, walczył, jak tonący z falą - rozpaczliwie, ale
577 Zpami|           jej wątłe zdrowie.~Ksiądz z Zalesia, który czasem pisywał
578 Zpami|        wzmacniać jego zdrowie. Lubo z odpowiedzi uczułem, że jej
579 Zpami|             dawniej, ale więcej już z przyzwyczajenia. Znać było,
580 Zpami|  przepełniać tego kielicha goryczy, z którego piły jego dziecinne
581 Zpami|            wreszcie nadeszły. Konie z Zalesina czekały od dwóch
582 Zpami|         Marii, który przyszedł wraz z nimi, zapowiadał, iż nas
583 Zpami|           nas tam wszyscy wyglądają z niecierpliwością. "Słyszałam,
584 Zpami|      płaciło śmiechem za ich drwiny z "polskiego zacofania", języka
585 Zpami|          mógł na przyszłość słuchać z korzyścią wykładów, a zabierający
586 Zpami|          się po głowie, ale wolałem z nim nie mówić o cenzurze
587 Zpami|      sylabie - że mama siedzi teraz z Lolą w zielonym gabinecie
588 Zpami|             a rozbierając patrzyłem z litością na jego wychudzone
589 Zpami|       kwefem, jak płótno; palce jej z niezwykłą siłą wsparły się
590 Zpami|     natężała się widocznie, walcząc z gorączką i obłędem, usta
591 Zpami|    łacińskie. Wychodziłem co chwila z pokoju, bom nie mógł tego
592 Zpami|          Wigilia Bożego Narodzenia. Z ulicy dochodził gwar ludzki
593 Zpami|           dziecinne jasne i ciemne, z lokami rozwianymi w powietrzu,
594 Zpami|         Między głosami dochodzącymi z ulicy nie było innych jak
595 Zpami|         nasz malec powtarzał, jakby z żałością wielką: Deus meus,
596 Zpami|        bramą zatrzymali się chłopcy z szopką, i wkrótce doszedł
597 Zpami|            rysowały się już na niej z tą ciężką bezwładnością
598 Zpami|             piasku miało się zsypać z klepsydry: miał być koniec.~
599 Zpami|      zrozumiał ten straszny akcent, z jakim wołała na dziecko;
600 Zpami|           którą matka, zrywając się z łóżka, zsunęła z jego wychudłych
601 Zpami|       zrywając się z łóżka, zsunęła z jego wychudłych zwłok, i
602 Zpami|           jej stykała się co chwila z obojętnością służby pogrzebowej,
603 Zpami|              miał zły akcent; każdy z nich mógł go pociągnąć za
604 Zpami|       wszyscy zbliżali się do niego z szacunkiem i pewną trwogą -