Nowela

 1   1  | zadziwienie Wawrzona - dobry kraj! Gdym tu przybył, nie miałem nic,
 2 Zpami|          powtarzają słowa litanii. Gdym zawołał na niego, by szedł
 3 Zpami|       zasiadał na nowo do stolika. Gdym go łajał - prosił się i
 4 Zpami|           i... niemiecki. Rankiem, gdym mu pakował książki do tornistra
 5 Zpami|     pakował książki do tornistra i gdym widział, jak chude jego
 6 Zpami|     przynajmniej w wieku Michasia, gdym latał za gołębiami po ulicach
 7 Zpami|            Kaszel mnie nie męczył; gdym w skórę brał, tom płakał,
 8 Zpami|           niech pan zgadnie ile?~A gdym udawał, że nie zgaduję,
 9 Zpami|       wyczerpywała jego siły. Raz, gdym wykładał mu historię, którą "
10 Zpami|           dłońmi.~Następnego dnia, gdym mu zarzucił na plecy tornister
11 Zpami|            mechanicznie posłuszny. Gdym mu mówił, że czas na przechadzkę,
12 Zpami|          nie myślał o niczym. Raz, gdym się go spytał, czy już skończył
13 Zpami|         wzięła go za ręce. Dopiero gdym mu na głowie położył świeży
14 Zpami|        podróżnego ubrania. Dopiero gdym zwrócił na to jej uwagę,
15 Zpami|           dreszcz mnie przejmował, gdym w ciszy wieczornej słyszał
16 Zpami|       Włosy mi na głowie powstały, gdym zrozumiał ten straszny akcent,