Nowela

 1   1  |    wodnistą bladością skórę na twarzy i często prowadzi za sobą
 2   1  | posiekanej wiatrem i czerwonej twarzy jego znać było pracę pamięci
 3   1  |        zapatrzone. Znać na jej twarzy wpływ zgniłego powietrza,
 4   1  |       mieszkali, stary mulat o twarzy posępnej, brudny, obdarty
 5   1  |    zaczęło się malować na jego twarzy. Kto by na nią spojrzał,
 6   1  |       ustępowała z wolna z jej twarzy, policzki poróżowiały lekko,
 7   1  |  zdziwienie odbiło się na jego twarzy, po czym zaczął się przypatrywać
 8   1  |     zacierały stopniami na jej twarzy ślady choroby, jakiej nabyła
 9 Latar|  Wypłakawszy się, miał teraz w twarzy jakiś spokój i rozpromienienie,
10 Sach | podobną do głowy orła, a w tej twarzy świecą zimnym blaskiem oczy
11 Zpami|    nauczyłem się czytać w jego twarzy, że skoro tylko wszedł,
12 Zpami|   badawczy i surowy wyraz jego twarzy, z jakim zawołał:~- Panie,
13 Zpami|        więcem nie mógł dojrzeć twarzy dziecka. Widziałem tylko,
14 Zpami|       nie widziałem u Michasia twarzy tak rozpogodzonej. Delikatny
15 Zpami|       Migotania świec nadawały twarzy jego i temu uśmiechowi pozory