Nowela

 1 Janko|         Dobrze, że choć w chwilę śmierci odchodziła szeroką, słoneczną
 2 Janko|        człowiek, co widzi, że od śmierci nie wydrze swego kochania...~
 3   1  |          już przychodzi ciemność śmierci.~- Maryś! - począł chłop
 4   1  | przywiązanie do życia, tę bojaźń śmierci, jaką daje młodość. Cała
 5   1  |   kleszcze... Ona wypraszała się śmierci coraz rozpaczliwiej.~- Zlitujta
 6   1  |          tłusto, żyć długo, a po śmierci na pewno otrzymać zbawienie,
 7   1  |        przez las jakby tchnienie śmierci lub gniew Boży.~Dym, upał
 8   1  |          Mojaś ty teraz, bom cię śmierci wydarł.~Głowa jego była
 9 Latar|    ukrywa się niebezpieczeństw i śmierci. Wśród nocy, jakie w nich
10 Latar|           że nie opuści wieży do śmierci, i po prostu zapomniał,
11 Sach |      Antylopy. 3) Taniec i pieśń śmierci." Jeżeli gdzie, to w Antylopie
12 Zpami|         dla pani Marii, która po śmierci męża zostawszy z dwojgiem
13 Zpami|     byłem w jej domu, byłem przy śmierci jej męża, widziałem ją nieszczęśliwą,
14 Zpami|       drżeli, by to nie była noc śmierci.~Przez chwilę zdawało nam
15 Zpami|         tej wieczystej rekreacji śmierci upodobał sobie i czuł się