Nowela

 1 Janko|        nogami tego ciała, jako mogła, i płakać, chociaż tak słabo
 2 Janko|      jeszcze mniej, żeby matka mogła doczekać się z niego pociechy,
 3 Janko|          Do kościoła matka nie mogła go brać, bo jak, bywało,
 4 Janko|        odrzekła matka; ale nie mogła dłużej mówić, bo nagle z
 5   1  | Marysia ratowała kobietę, póki mogła, ale teraz sama potrzebowała
 6   1  |       nie mieli już ani centa. Mogła tylko pokorą nadrobić, więc
 7   1  |   belek siadła na niej, bo nie mogła iść dalej, Wawrzon w milczeniu
 8   1  |       męczyła.~W ciemności nie mogła go dojrzeć, choć oczy jej
 9   1  |   głęboka, ciemna, a pomoc nie mogła znikąd nadejść, bo to był
10   1  |     rozeszli spać, Marysia nie mogła wstrzymać łez widząc, że
11   1  |        żadnej władzy, która by mogła sprawy ich porządkować i
12   1  |        ją niebogę.~Marysia nie mogła nie wiedzieć, że w osadzie
13   1  |     zerwało... a i sama tratwa mogła rozbić síę co chwila, bo
14 Latar|        nadto pod naciskiem, by mogła snuć się prawidłowo. Czuł
15 Bajka|     się pożreć, aby moja osoba mogła nieco zaokrąglić się i utyć.~-