Nowela

 1 Janko|  słomianym "kapalusie", spod którego obdartej kani spoglądał,
 2   1  |  jego, Marysię. Dziedzictwo, którego się spodziewali, było snem
 3   1  |   wielkimi oczyma, jak ptak, którego męczą. W ten sposób spoglądała
 4   1  |     się na miejscu jak robak którego, ktoś przekłuje. Zrobiło
 5   1  |     korytarzyk drewniany, na którego końcu znajdowała się platforma
 6   1  |     gałęzie jakiegoś drzewa, którego czub było tylko widać z
 7   1  | widzi ten port w Hamburgu, z którego wyjechał, miasta różne migają
 8   1  |   błyskał jakoby ogieniek, z którego smuga odbijała się w wodzie.~-
 9 Latar|     Czuł, że ten odpoczynek, którego używa, jest wyborny, a gdy
10 Latar|      ono do wielkiego poety, którego nawet i utwory czytywał
11 Sach |      kopalnię żywego srebra, którego eksploatacja podwoiła liczbę
12 Ozyr |      kto jest ten grzesznik, którego me jastrzębie oko dostrzega
13 Zpami|      prymus z klasy drugiej, którego naumyślnie sprowadziłem,
14 Zpami|     prostu w kole błędnym, z którego nie było wyjścia.~Jego nocne
15 Zpami|     tego kielicha goryczy, z którego piły jego dziecinne wargi.~